ব'হাগ বিহুৰ সাতশাকী বা এশ এবিধ শাক খোৱাৰ পৰম্পৰা আৰু ইয়াৰ বৈজ্ঞানিক তথা ঔষধি গুণাগুণ
( অনুৰাধা দাস )
অসমীয়া সমাজ জীৱনৰ আয়ুস ৰেখা হ'ল বিহু। বাপতিসাহোন বিহু মূলতঃ কৃষিভিত্তিক উৎসৱ আৰু ই প্ৰকৃতিৰ লগত মানুহৰ নিবিড় সম্পৰ্কক প্ৰতিনিধিত্ব কৰে। অসমত বছৰত তিনিটা বিহু পালন কৰা হয়— ৰঙালী বা ব'হাগ বিহু, কঙালী বা কাতি বিহু আৰু ভোগালী বা মাঘ বিহু। ইয়াৰ ভিতৰত বসন্ত কালত উদযাপিত হোৱা ব'হাগ বিহুৰ মাদকতা আৰু তাৎপৰ্য সুকীয়া। বসন্তৰ আগমণৰ লগে লগে প্ৰকৃতিয়ে ন-ৰূপ ধাৰণ কৰে। গছ-লতিকাত নতুন পাত গজে, চাৰিওফালে সেউজীয়া আৱৰণ পৰে আৰু ফুলৰ সুবাসে চৌদিশ আমোলমোলাই থাকে। চহা জীৱনৰ লগত ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত অসমীয়া সমাজত প্ৰকৃতিৰ এক সুকীয়া স্থান আছে। এই প্ৰকৃতিৰ বুকুত লুকাই থকা অমূল্য সম্পদসমূহৰ সঠিক ব্যৱহাৰ আৰু সংৰক্ষণৰ এক সুন্দৰ নিদৰ্শন হ'ল ব'হাগ বিহুত পালিত সাতশাকী বা এশ এবিধ শাক খোৱাৰ পৰম্পৰা।
🍀 ব'হাগ বিহুত শাক খোৱাৰ পৰম্পৰা
ব'হাগ বিহুৰ প্ৰথম দিনা অৰ্থাৎ গৰু বিহুৰ দিনা সন্ধিয়া বা দ্বিতীয় দিনা অৰ্থাৎ মানুহ বিহুৰ দিনা অসমীয়া লোকসকলে বিভিন্ন বন-শাক সংগ্ৰহ কৰি একেলগে ৰান্ধি খোৱাৰ এক প্ৰাচীন নিয়ম আছে। ইয়াক ৰোগৰ মহৌষধ বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। এই শাকবোৰ সংগ্ৰহ কৰোঁতে গাঁৱৰ জীয়ৰী-বোৱাৰীসকলে আনন্দ উল্লাসেৰে পথাৰলৈ যায়। তেওঁলোকে নাম গাই গাই পথাৰ, বাৰী, আৰু হাবি-বননিৰ পৰা এই বন-দৰৱসমূহ বিচাৰি আনে। অতীজত নিয়ম আছিল যে এই দিনটোত এশ এবিধ বা তাৰো অধিক শাক একেলগে গোটাই ব্যঞ্জন তৈয়াৰ কৰিব লাগে। আপুনি ১০৭ বিধ শাকৰ কথা উল্লেখ কৰিছে; যদিও পৰম্পৰাগতভাৱে সংখ্যাটো ১০১ বুলি বেছিকৈ জনা যায়, প্ৰকৃতিৰ বুকুত পোৱা ঔষধি গছৰ পৰিমাণ অপৰিসীম আৰু অঞ্চলভেদে এই সংখ্যা ১০৭ বা ১০৮ লৈকেও যোৱা দেখা যায়। যিসকলে আধুনিক ব্যস্ততা বা স্থানৰ অভাৱৰ বাবে ১০১ বা তাতকৈ বেছি শাক গোটাব নোৱাৰে, তেওঁলোকে অন্ততঃ ৭ বিধ শাক যোগাৰ কৰি খোৱাটো নিয়ম, যাক সাতশাকী বুলি কোৱা হয়।
🍀 স্বাস্থ্যৰ লাভালাভ আৰু বৈজ্ঞানিক কাৰণ
বসন্ত কালত ঋতু পৰিৱৰ্তনৰ বাবে বিভিন্ন ৰোগ-ব্যাধি, যেনে- আই, সৰুআই, পানী লগা, কাহ, চৰ্দি, আৰু পেটৰ অসুখ আদি হোৱাৰ সম্ভাৱনা বৃদ্ধি পায়। এই ৰোগসমূহৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ প্ৰকৃতিয়ে নিজেই এইবোৰ শাক-পাত আমাক উপহাৰ হিচাপে দিয়ে। এই বন-শাকসমূহত টেঙা, কেঁহা, তিতা, লুণীয়া আদি বিভিন্ন সোৱাদ আৰু গুণৰ সমাহাৰ ঘটে। ইয়াৰ প্ৰধান লাভালাভসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম হ'ল ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰা। বসন্ত কালত হোৱা সংক্ৰামক ৰোগৰ পৰা শৰীৰক ৰক্ষা কৰাত এই শাকবোৰে ঢাল স্বৰূপ হিচাপে কাম কৰে। ইয়াৰ উপৰিও এই শাকবোৰে পাচন তন্ত্ৰ পৰিষ্কাৰ কৰে আৰু ভোক বঢ়ায়, যাৰ ফলত হজম শক্তি আৰু পেটৰ সমস্যা দূৰ হয়। বেছিভাগ বন-শাকৰে কৃমিনাশক আৰু বাত-বিষ নিৰাময় কৰাৰ গুণ আছে। ই শৰীৰৰ দূষিত পদাৰ্থ বাহিৰ কৰি তেজ পৰিষ্কাৰ কৰে আৰু ছালৰ উজ্বলতা বঢ়ায়। থলুৱা শাক-পাতত থকা উপকাৰী উপাদানে কলেষ্টেৰল, উচ্চ ৰক্তচাপ আৰু মধুমেহ বা ডায়েবেটিছ নিয়ন্ত্ৰণতো সহায় কৰে।
🍀 ১০৭ বিধ শাকৰ নাম আৰু ইয়াৰ বিস্তৃত ঔষধি গুণাগুণ
তলত অসমৰ থলুৱা ১০৭ বিধ শাক-পাত আৰু ইয়াৰ প্ৰধান ঔষধি গুণসমূহ বিতংভাৱে উল্লেখ কৰা হ'ল:
১. সৰু মানিমুনি: সৰু মানিমুনি শাক মানৱ শৰীৰৰ বাবে অতি উপকাৰী, বিশেষকৈ ই স্মৰণ শক্তি বৃদ্ধি কৰে আৰু পুৰণি গ্ৰহণী ৰোগ নিৰাময় কৰাত সহায় কৰে।
২. বৰ মানিমুনি: বৰ মানিমুনি শাকে পেটৰ যিকোনো ৰোগ দূৰ কৰাৰ লগতে মানৱ শৰীৰৰ স্নায়ুতন্ত্ৰ সবল আৰু সক্ৰিয় কৰি তোলে।
৩. মচন্দৰী: মচন্দৰী শাক গ্ৰহণী ৰোগ নিৰাময়ৰ বাবে এক অব্যৰ্থ ঔষধ আৰু ই জ্বৰ তথা নিউমোনিয়া ৰোগতো বিশেষ উপকাৰ সাধন কৰে।
৪. নৰসিংহ: নৰসিংহ পাতৰ ব্যৱহাৰে চকুৰ দৃষ্টিশক্তি বৃদ্ধি কৰে আৰু পেটৰ বিষ বা আন হজমজনিত সমস্যাৰ পৰা উপশম দিয়ে।
৫. তিতা ভেঁকুৰী: তিতা ভেঁকুৰীয়ে শৰীৰৰ পৰা কৃমি নাশ কৰে, তেজ পৰিষ্কাৰ কৰে আৰু হাঁপানী বা শ্বাস-প্ৰশ্বাসজনিত ৰোগত ই অত্যন্ত ফলপ্ৰসূ।
৬. পনৌনৌৱা: পনৌনৌৱা শাকে শৰীৰত ৰক্ত বৃদ্ধি কৰাত সহায় কৰে আৰু যিকোনো পুৰণি ঘাঁ সোনকালে শুকুৱাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লয়।
৭. ভেদাইলতা: ভেদাইলতা বিশেষকৈ হাড়ৰ বিষ, বাত বিষ আৰু গ্ৰহণী ৰোগ নিৰাময়ৰ বাবে অসমীয়া সমাজত অতীজৰে পৰা ব্যৱহৃত হৈ আহিছে।
৮. ঢেঁকীয়া: ঢেঁকীয়া শাকে পেট পৰিষ্কাৰ কৰি ৰাখে আৰু শৰীৰত তেজৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰাত সহায় কৰে।
৯. তিতামৰা: তিতামৰা শাক বহুমূত্ৰ বা ডায়েবেটিছ ৰোগীৰ বাবে উপকাৰী আৰু ই জ্বৰ নিৰাময় কৰাতো সহায় কৰে।
১০. টেঙেচি: টেঙেচি শাকে মগজুৰ স্মৰণ শক্তি বৃদ্ধি কৰে আৰু লগতে গ্ৰহণী ৰোগ নিৰাময়ৰ বাবেও ই সুফলদায়ক।
১১. চজিনা পাত: চজিনা পাতে কুকুৰীকণা ৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰে আৰু শৰীৰৰ হাড়সমূহ মজবুত তথা শক্তিশালী কৰি তোলে।
১২. কালমেঘ: কালমেঘ শাকে যকৃত বা লিভাৰ শক্তিশালী কৰে, মেলেৰীয়া ৰোগ নিৰাময় কৰে আৰু তেজৰ দূষিত পদাৰ্থসমূহ পৰিষ্কাৰ কৰে।
১৩. জিলমিল: জিলমিল শাকে মানুহৰ ভোক বৃদ্ধি কৰে আৰু পিত্ত তথা কৃমিজনিত সমস্যাসমূহ দূৰ কৰাত সহায় কৰে।
১৪. কচুঠুৰি: কচুঠুৰিয়ে মানৱ শৰীৰৰ তেজ পৰিষ্কাৰ কৰে আৰু প্ৰয়োজনীয় ৰক্ত বৃদ্ধি কৰাত সহায়ক হয়।
১৫. কলমৌ শাক: কলমৌ শাকে বিশেষকৈ প্ৰসূতি মাতৃৰ স্তনত গাখীৰৰ পৰিমাণ বৃদ্ধি কৰাত গুৰুত্বপূৰ্ণ অৱদান যোগায়।
১৬. কেহৰাজ: কেহৰাজৰ ব্যৱহাৰে অকালতে পকা চুলি ক'লা কৰে আৰু জণ্ডিচ ৰোগ নিৰাময়ত ই এক সুন্দৰ বনদৰব।
১৭. খুতুৰা শাক: খুতুৰা শাকে শৰীৰৰ পিত্ত, কফ আৰু বিভিন্ন গাঁঠিৰ বিষ নাশ কৰাত সহায় কৰে।
১৮. কাটা খুতুৰা: কাটা খুতুৰা বিশেষকৈ গ্ৰহণী ৰোগ আৰু শৰীৰৰ গাঁঠিৰ বিষ নিৰাময়ৰ বাবে অতি উপকাৰী।
১৯. গাজৰ পাত: গাজৰ পাতে কৰ্কট ৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰাত সহায় কৰে আৰু কুকুৰীকণা ৰোগীৰ বাবে ই এবিধ উত্তম পথ্য।
২০. লাইজাবৰি: লাইজাবৰি শাকে কফ নাশ কৰে আৰু চাইনাচাইটিছৰ দৰে সমস্যাত আক্ৰান্ত ৰোগীক উপশম প্ৰদান কৰে।
২১. শুকলতি: শুকলতি শাকে প্ৰসূতি ৰোগ নাশ কৰে আৰু লগতে গাঁঠিৰ বিষ উপশম কৰাত সহায় কৰে।
২২. দহিকচু: দহিকচুৱে পেটৰ ফিটাপেলু নাশ কৰে আৰু কোষ্ঠকাঠিন্যৰ দৰে দীৰ্ঘদিনীয়া সমস্যা দূৰ কৰে।
২৩. ওলকচু: ওলকচুৱে কেঁচুমূৰীয়া বা পাইলছ ৰোগ আৰু সঞ্চিত গ্ৰহণী ৰোগ নিৰাময় কৰাত সুফল দিয়ে।
২৪. টিকনিবৰুৱা: টিকনিবৰুৱা শাকে দুৰ্বল শৰীৰত অপাৰ শক্তি প্ৰদান কৰে আৰু সতেজতা ঘূৰাই আনে।
২৫. ধনিয়া পাত: ধনিয়া পাতে চকুৰ দৃষ্টিশক্তি বৃদ্ধি কৰে আৰু যক্ষ্মা তথা পেটৰ বিভিন্ন সমস্যা দূৰ কৰাত সহায় কৰে।
২৬. চুকাশাক: চুকাশাকে পেটৰ অতিৰিক্ত বায়ু বা গেছ নাশ কৰে আৰু হজম শক্তি বৃদ্ধি কৰাত সহায় কৰে।
২৭. দোৰোণ বন: দোৰোণ বনে বাত বিষ, শ্লেষ্মা আৰু কাহ-চৰ্দিজনিত ৰোগ নিৰাময়ত এক মহৌষধৰ দৰে কাম কৰে।
২৮. নেফাফু: নেফাফু পাতৰ ব্যৱহাৰে মানুহৰ উচ্চ ৰক্তচাপ নিয়ন্ত্ৰণত ৰখাত যথেষ্ট সহায় কৰে।
২৯. পদিনা: পদিনা পাতে পেটৰ যিকোনো অসুখ আৰু বমি বমি ভাব লগে লগে দূৰ কৰাত সহায় কৰে।
৩০. পুৰৈশাক: পুৰৈশাকে কোষ্ঠকাঠিন্যৰ সমস্যা দূৰ কৰে আৰু গৰমৰ দিনত শৰীৰটো শীতল কৰি ৰাখে।
৩১. পালেংশাক: পালেংশাকে শৰীৰত আইৰণৰ অভাৱ পূৰণ কৰি ৰক্তহীনতা বা এনিমিয়া ৰোগ দূৰ কৰে।
৩২. পাতেগজা: পাতেগজা পাত বিশেষকৈ বৃক্কৰ পাথৰি ৰোগ বা কিডনী ষ্টোন নিৰাময়ৰ বাবে অতি উপকাৰী বুলি জনা যায়।
৩৩. পানীটেঙেচি: পানীটেঙেচি শাকে শৰীৰৰ তেজ পৰিষ্কাৰ কৰি চৰ্মৰোগৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ সহায় কৰে।
৩৪. অমিতা ফুল আৰু পাত: অমিতাৰ ফুল আৰু পাতে কৃমি নাশ কৰে আৰু ডেংগু ৰোগ হ'লে তেজত প্লাটিলেটৰ পৰিমাণ দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি কৰে।
৩৫. হেলঞ্চি শাক: হেলঞ্চি শাক যিকোনো ধৰণৰ চৰ্মৰোগ বা ছালৰ সমস্যাৰ বাবে অতি উপকাৰী।
৩৬. শেৱালিৰ কুমলীয়া আগ: শেৱালি ফুলৰ কুমলীয়া আগে কৃমি নাশ কৰে আৰু মেলেৰীয়া জ্বৰ নিৰাময়ত সহায় কৰে।
৩৭. ভীমকলৰ পচলা: ভীমকলৰ পচলাই পেটৰ ৰোগ, ডায়েবেটিছ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে আৰু শৰীৰত আইৰণৰ অভাৱ দূৰ কৰে।
৩৮. কেৰেলা পাত: কেৰেলা পাতে লিভাৰ বা যকৃতৰ বিসংগতি দূৰ কৰে আৰু শৰীৰৰ বেয়া কলেষ্টেৰল নিয়ন্ত্ৰণ কৰে।
৩৯. কাঠ আলুৰ পাত: কাঠ আলুৰ পাতত প্ৰচুৰ পৰিমাণে ভিটামিন বি আৰু ফলিক এচিড পোৱা যায়, যি স্বাস্থ্যৰ বাবে উপকাৰী।
৪০. মাটি কাঁদুৰী: মাটি কাঁদুৰী শাকে পেটৰ ৰোগ দূৰ কৰাৰ লগতে চকুৰ দৃষ্টিশক্তি বৃদ্ধি কৰাতো সহায় কৰে।
৪১. কঁণা শিমলু: কঁণা শিমলু গছৰ ব্যৱহাৰে চৰ্মৰোগ নিৰাময় কৰে আৰু যিকোনো ঘাঁ দ্ৰুতগতিত শুকুৱাত সহায় কৰে।
৪২. বৃন্দাবনী শাক: বৃন্দাবনী শাকে মানুহৰ হজম শক্তি বৃদ্ধি কৰে আৰু পাচন তন্ত্ৰ সুচল কৰি তোলে।
৪৩. বৰালী বকুৱা: বৰালী বকুৱা শাকে শৰীৰৰ বিষ নাশ কৰে আৰু ছালৰ উজ্বলতা তথা সৌন্দৰ্য বৃদ্ধি কৰে।
৪৪. বন আমলখি: বন আমলখিক জণ্ডিচ আৰু লিভাৰৰ ৰোগ নিৰাময়ৰ বাবে এক প্ৰাকৃতিক মহৌষধ বুলি গণ্য কৰা হয়।
৪৫. শোহনি বন: শোহনি বনৰ ব্যৱহাৰে দাঁতৰ বিষ বা দাঁতৰ আলুৰ সমস্যা লগে লগে উপশম কৰে।
৪৬. বিয়নি সাবটা: বিয়নি সাবটা ব্যৱহাৰ কৰিলে শৰীৰৰ যিকোনো আঘাতপ্ৰাপ্ত স্থানৰ বিষ আৰু ফুলা ভাব কমি যায়।
৪৭. কপৌ লতা: কপৌ লতা বিশেষকৈ পেটৰ বিভিন্ন ধৰণৰ ৰোগ নিৰাময়ৰ বাবে অতি উপকাৰী বুলি জনা যায়।
৪৮. বিহলঙনি: বিহলঙনিয়ে ছালৰ বিভিন্ন ৰোগ নাশ কৰে আৰু এলাৰ্জীৰ দৰে সমস্যা দূৰ কৰাত সহায় কৰে।
৪৯. টেঙেচি টোঙা: টেঙেচি টোঙা শাকে পুৰণি গ্ৰহণী আৰু ডিচেনট্ৰী বা ৰক্তশৌচ ৰোগ নিৰাময় কৰে।
৫০. টুবুকি লতা: টুবুকি লতাৰ ৰস বহুমূত্ৰ বা ডায়েবেটিছ ৰোগীৰ বাবে অত্যন্ত ফলপ্ৰসূ বুলি প্ৰমাণিত হৈছে।
৫১. মধুৰিআমৰ কুমলীয়া পাত: মধুৰিআমৰ কুমলীয়া পাতে পেটৰ অসুখ, বিশেষকৈ হাগনি বা ডায়েৰীয়া লগে লগে বন্ধ কৰে।
৫২. মৰিছা: মৰিছা শাক ভিটামিনৰ এক প্ৰধান উৎস আৰু ই শৰীৰৰ ৰক্তহীনতা দূৰ কৰি সবলতা প্ৰদান কৰে।
৫৩. ঢেৰা শাক: ঢেৰা শাকে মানুহৰ পাচন ক্ৰিয়া সুচল কৰে আৰু হজম শক্তি বহু পৰিমাণে বৃদ্ধি কৰে।
৫৪. বাবৰি শাক: শীতকালত আৰু বসন্ত কালত হোৱা কাহ আৰু চৰ্দি নিৰাময়ৰ বাবে বাবৰি শাক অতি উপকাৰী।
৫৫. লফা শাক: লফা শাকে শৰীৰৰ ভিতৰৰ প্ৰদাহ বা জ্বলা-পোৰা ভাৱ দূৰ কৰে আৰু শৰীৰ শীতল ৰাখে।
৫৬. টেঙামৰা: টেঙামৰা পাতৰ ব্যৱহাৰে মানুহৰ উচ্চ ৰক্তচাপ নিয়ন্ত্ৰণত ৰখাত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা লয়।
৫৭. নলটেঙা: নলটেঙা শাকে স্নায়ুতন্ত্ৰ সবল কৰে আৰু পেট পৰিষ্কাৰ কৰি পাচন শক্তি বৃদ্ধি কৰে।
৫৮. মধুসোলেং: মধুসোলেং শাক পিত্তনাশক হিচাপে জনাজাত আৰু ই পেটৰ অম্লতা দূৰ কৰে।
৫৯. পুণ্যৰ্ণৱা বা পুনৰ্ণৱা: পুনৰ্ণৱা শাকে বৃক্ক বা কিডনীৰ ৰোগ আৰু প্ৰস্ৰাৱৰ বিভিন্ন সমস্যাত সুফল প্ৰদান কৰে।
৬০. মটৰ শাক: মটৰ শাক অতি পুষ্টিদায়ক আৰু প্ৰটিনযুক্ত হোৱাৰ বাবে ই শৰীৰৰ গঠনত সহায় কৰে।
৬১. মচুৰ শাক: মচুৰ শাকে দুৰ্বল শৰীৰত শক্তি বৰ্ধন কৰে আৰু কৰ্মোদ্যম ঘূৰাই আনে।
৬২. ৰঙালাউ আগ: ৰঙালাউৰ কুমলীয়া আগে চকুৰ দৃষ্টিশক্তি বৃদ্ধি কৰে আৰু ভিটামিন এ-ৰ অভাৱ পূৰণ কৰে।
৬৩. কচু থোৰা: কচু থোৰাত প্ৰচুৰ পৰিমাণে আইৰণ থাকে, যি শৰীৰত ৰক্ত বৰ্ধন কৰাত সহায় কৰে।
৬৪. মহানিম পাত: মহানিমৰ পাতে চৰ্মৰোগ, কৃমি আৰু মেলেৰিয়াৰ দৰে ভয়ানক ৰোগ নাশ কৰাত সহায় কৰে।
৬৫. তিতাফুল: তিতাফুল বা তিতাবাহক ফুলে শৰীৰৰ বিষ নাশ কৰে আৰু বসন্ত ৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰাত সহায় কৰে।
৬৬. চেং মৰা: চেং মৰা শাক বাত বিষ আৰু হাড়ৰ বিভিন্ন ৰোগ নিৰাময়ৰ বাবে অত্যন্ত উপকাৰী।
৬৭. সৰু-পকমৌ: সৰু-পকমৌৱে পেটৰ কৃমি নাশ কৰে আৰু পাচন সম্পৰ্কীয় সকলো সমস্যা দূৰ কৰে।
৬৮. বৰ-পকমৌ: বৰ-পকমৌ গছৰ ব্যৱহাৰে হাওঁফাওঁৰ ৰোগ, শ্বাস-প্ৰশ্বাসৰ কষ্ট আদি উপশম কৰে।
৬৯. ভৃংৰাজ: ভৃংৰাজে চুলি সৰা বন্ধ কৰে, অকাল পক্কতা ৰোধ কৰে আৰু জণ্ডিচ ৰোগত ই এক মহৌষধ।
৭০. মেথী শাক: মেথী শাকে শৰীৰৰ শৰ্কৰাৰ মাত্ৰা বা বহুমূত্ৰ ৰোগ নিয়ন্ত্ৰণ কৰাত সহায় কৰে।
৭১. পিয়াঁজ পাত: পিয়াঁজৰ পাতে মানৱ শৰীৰৰ ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বৰ্ধন কৰে আৰু সংক্ৰমণৰ পৰা বচায়।
৭২. নহৰু পাত: নহৰুৰ পাত হৃদযন্ত্ৰৰ স্বাস্থ্যৰ বাবে উপকাৰী আৰু ই উচ্চ ৰক্তচাপ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে।
৭৩. পিৰাল পালেং: পিৰাল পালেং শাকে শৌচ খোলোচা কৰে আৰু কোষ্ঠকাঠিন্যৰ সমস্যা সম্পূৰ্ণৰূপে দূৰ কৰে।
৭৪. ধঁপাত তিতা: ধঁপাত তিতাৰ ব্যৱহাৰে মেলেৰিয়া আৰু অন্যান্য বিষম জ্বৰ নিৰাময় কৰাত সহায় কৰে।
৭৫. ব্ৰাহ্মী শাক: ব্ৰাহ্মী শাকে মগজুৰ স্মৃতিশক্তি বৃদ্ধি কৰে, একাগ্ৰতা বঢ়ায় আৰু মানসিক বিকাশ সাধন কৰে।
৭৬. হাতী-খুতুৰা: হাতী-খুতুৰা শাকে কোষ্ঠকাঠিন্য দূৰ কৰি শৌচ খোলোচা কৰাত সহায় কৰে।
৭৭. বেতগাজ: বেতৰ গাজ পেটৰ অসুখ, বিশেষকৈ গ্ৰহণী আৰু অম্লতাৰ বাবে অতি উপকাৰী।
৭৮. লাই শাক: লাই শাকত প্ৰচুৰ পৰিমাণে এণ্টিঅক্সিডেণ্ট থাকে, যি হৃদৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰাত সহায় কৰে।
৭৯. সৰিয়হ শাক: সৰিয়হ শাকত বেক্টেৰিয়া প্ৰতিৰোধী গুণ থাকে, যি শৰীৰক বিভিন্ন সংক্ৰমণৰ পৰা ৰক্ষা কৰে।
৮০. জবাফুলৰ পাত: জবাফুলৰ পাত চুলিৰ সৰ্বাংগীণ যতন, উফি নিৰাময় আৰু চুলিৰ গুৰি মজবুত কৰাৰ বাবে উপকাৰী।
৮১. পদুমৰ পাত: পদুম ফুলৰ পাতে ৰক্তচাপ নিয়ন্ত্ৰণ কৰে আৰু শৰীৰৰ জ্বলা-পোৰা ভাৱ কমায়।
৮২. মানকচু পাত: মানকচুৰ পাতে হজম শক্তি বৃদ্ধি কৰে আৰু লগতে পেটৰ বায়ুজনিত সমস্যা দূৰ কৰে।
৮৩. শতমূল: শতমূলে স্নায়ুতন্ত্ৰ সবল কৰে, মানসিক অৱসাদ দূৰ কৰে আৰু শুক্ৰবৰ্ধক হিচাপে কাম কৰে।
৮৪. অশ্বগন্ধা পাত: অশ্বগন্ধাৰ পাতে মানসিক চাপ, উদ্বিগ্নতা আৰু অনিদ্ৰা ৰোগ উপশম কৰাত সহায় কৰে।
৮৫. বনজালুক: বনজালুকে শৰীৰৰ পুৰণি বাত বিষ আৰু গাঁঠিৰ বিষ সম্পূৰ্ণৰূপে নিৰাময় কৰাত সহায় কৰে।
৮৬. বকফুল পাত: বকফুলৰ পাতে কফ জনিত সমস্যা আৰু বাত বিষ দূৰ কৰাত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে।
৮৭. কেঞাবন: কেঞাবনে শৰীৰৰ প্ৰদাহ বা ফুলা ভাব নাশ কৰে আৰু মূত্ৰাশয়ৰ ৰোগত সুফল প্ৰদান কৰে।
৮৮. তুলসী পাত: তুলসী পাতে সাধাৰণ চৰ্দি, কাহ, জ্বৰ আৰু শ্বাস-প্ৰশ্বাসৰ বিভিন্ন ৰোগ নিৰাময় কৰে।
৮৯. পাণ: পাণ খিলায়ে হজম শক্তি বৰ্ধন কৰে, মুখৰ দুৰ্গন্ধ নাশ কৰে আৰু দাঁতৰ আলু মজবুত কৰে।
৯০. জালুক পাত: জালুকৰ পাতে কফ নাশ কৰে, ডিঙিৰ সুৰসুৰণি দূৰ কৰে আৰু মাত পৰিষ্কাৰ কৰে।
৯১. আদাৰ পাত: আদাৰ পাতে শৰীৰৰ বিষ উপশম কৰে আৰু পেটৰ গেছ তথা হজমৰ সমস্যা নিৰাময় কৰে।
৯২. হালধি পাত: হালধি পাতত প্ৰাকৃতিক এণ্টিচেপ্টিক গুণ থাকে, যি ছালৰ সৌন্দৰ্য বৃদ্ধি কৰাৰ লগতে সংক্ৰমণ ৰোধ কৰে।
৯৩. জেতুকা পাত: জেতুকা পাতে ছালৰ ৰোগ, ভৰিৰ কেৰেলুৱা আৰু নখৰ সংক্ৰমণ নাশ কৰাত সহায় কৰে।
৯৪. চিৰতা পাত: চিৰতা পাতৰ ৰসে মেলেৰিয়া জ্বৰ আৰু কৃমি নাশ কৰে, লগতে তেজ পৰিষ্কাৰ কৰে।
৯৫. তেঁতেলী পাত: তেঁতেলী পাতত ভিটামিন চি থাকে, যি স্কাৰ্ভি ৰোগ নাশ কৰে আৰু মুখৰ ৰুচি বঢ়ায়।
৯৬. কৰ্দৈ পাত: কৰ্দৈৰ পাতে জণ্ডিচ আৰু হেপাটাইটিছ ৰোগ নিৰাময়ৰ ক্ষেত্ৰত এক মহৌষধৰ কাম কৰে।
৯৭. বগৰী পাত: বগৰী পাতে ডিঙিৰ বিষ, কাহ আৰু টনচিলৰ সমস্যা উপশম কৰাত সহায় কৰে।
৯৮. আম পাত: আমৰ কুমলীয়া পাত বহুমূত্ৰ বা ডায়েবেটিছ ৰোগ নিয়ন্ত্ৰণৰ বাবে এক অত্যন্ত উপকাৰী প্ৰাকৃতিক ঔষধ।
৯৯. কঁঠাল পাত: কঁঠালৰ পাতে পেটৰ আলচাৰ বা ঘা প্ৰতিৰোধ কৰে আৰু পাচন তন্ত্ৰ সুৰক্ষিত ৰাখে।
১০০. তৰাগছৰ পাত: তৰাগছৰ পাতে চৰ্মৰোগ নাশ কৰে আৰু যিকোনো পুৰণি ঘা শুকুৱাত সহায় কৰে।
১০১. বগা বাহক: বগা বাহকৰ পাত আৰু ফুল কাহ, এজমা বা শ্বাসৰোগৰ নিৰাময়ৰ বাবে এক অব্যৰ্থ মহৌষধ।
১০২. ৰঙা বাহক: ৰঙা বাহকে বুকুত জমা হোৱা কফ উলিয়াই দিয়ে আৰু বুকুৰ বিষ নিৰাময় কৰে।
১০৩. পনৰু পাত: পনৰুৰ পাতে শৰীৰত তেজৰ সঞ্চালন বৃদ্ধি কৰে আৰু ধমনীসমূহ পৰিষ্কাৰ কৰি ৰাখে।
১০৪. খৰিকাজাই পাত: খৰিকাজাইৰ পাতে মূৰৰ বিষ দূৰ কৰে আৰু অনিদ্ৰা বা টোপনি নহা সমস্যা উপশম কৰে।
১০৫. দুবৰি বন: দুবৰি বনে ৰক্তপিত্ত, কটা-ছিঙা স্থানৰ তেজ বন্ধ কৰা আৰু গৰ্ভাশয়ৰ ৰোগত সুফল প্ৰদান কৰে।
১০৬. পচতীয়া পাত: পচতীয়া পাতে শৰীৰৰ যিকোনো বিষ আৰু পুৰণি বাতৰোগ উপশম কৰাত সহায় কৰে।
১০৭. জৱা পাত: জৱা পাতে শৰীৰৰ প্ৰদাহ দূৰ কৰে, স্নায়ুৰোগ নাশ কৰে আৰু শৰীৰক শীতলতা প্ৰদান কৰে।
ব'হাগ বিহুৰ এই পৰম্পৰাই আমাক প্ৰকৃতিৰ সতে একাত্ম হোৱাৰ এক সুন্দৰ সুযোগ দিয়ে। এই পৰম্পৰা কেৱল এক আচাৰ নহয়, ই হ'ল অসমীয়া সমাজৰ প্ৰাচীন আয়ুৰ্বেদিক জ্ঞান আৰু প্ৰকৃতি প্ৰেমৰ জীৱন্ত প্ৰমাণ। বৰ্তমানৰ দ্ৰুত পৰিৱৰ্তনশীল সময়ত আৰু নগৰীকৰণৰ ফলত এই সকলোবোৰ শাক একেলগে পোৱাটো কঠিন হ'ব পাৰে। বহুতো বন-শাক বৰ্তমান বিলুপ্তপ্ৰায় অৱস্থাত উপনীত হৈছে। তথাপিও, ইয়াৰ যিকোনো ৭ বিধ বা ২১ বিধ শাক গোটাই ব্যঞ্জন হিচাপে গ্ৰহণ কৰিলেও শৰীৰৰ বাবে ই অত্যন্ত উপকাৰী। প্ৰকৃতিৰ এই অমূল্য অৱদানসমূহৰ সঠিক সংৰক্ষণ আৰু ব্যৱহাৰে আমাৰ ভৱিষ্যত প্ৰজন্মকো সুস্বাস্থ্য প্ৰদান কৰিব। আমাৰ দায়িত্ব হ'ল এই থলুৱা উদ্ভিদসমূহৰ পৰিচয় আৰু গুণাগুণ নতুন প্ৰজন্মক অৱগত কৰোৱা, যাতে অসমীয়াৰ এই গৌৰৱোজ্জ্বল পৰম্পৰা চিৰযুগমীয়া হৈ থাকে।
