গৰমৰ দিনত মূৰ ঘূৰাই অৱস হ'লে ল'বলগীয়া সাৱধানতা, কাৰণ আৰু ইয়াৰ সম্পূৰ্ণ প্ৰতিকাৰ
( অনুৰাধা দাস )
প্ৰকৃতিৰ নিয়ম অনুসৰি গ্ৰীষ্মকাল আহে যদিও বৰ্তমান সময়ত জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ ফলত গৰমৰ মাত্ৰা অস্বাভাৱিকভাৱে বৃদ্ধি পাবলৈ ধৰিছে। গ্ৰীষ্মকালত সূৰ্যৰ প্ৰখৰ উত্তাপ আৰু অত্যাধিক গৰমৰ ফলত আমাৰ শৰীৰত বিভিন্ন ধৰণৰ সমস্যাই দেখা দিয়ে। এই সমস্যাসমূহৰ ভিতৰত আটাইতকৈ সাধাৰণ আৰু সঘনাই হোৱা সমস্যাটো হ'ল হঠাতে মূৰ ঘূৰাই অৱস হৈ পৰা। ঘৰৰ বাহিৰত ৰাস্তা-ঘাটত খোজকাঢ়ি গৈ থকা অৱস্থাত, কৰ্মক্ষেত্ৰত, বা আনকি ঘৰৰ ভিতৰতো অত্যাধিক গুমোট মৰা গৰমৰ ফলত মানুহৰ এনে অৱস্থা হ'ব পাৰে।
গৰমৰ দিনত শৰীৰৰ পৰা ঘামৰ জৰিয়তে প্ৰচুৰ পৰিমাণে পানী আৰু প্ৰয়োজনীয় খনিজ লৱণ যেনে ছডিয়াম, পটাছিয়াম আদি বাহিৰ ওলাই যায়। ফলস্বৰূপে, শৰীৰত পানীৰ অভাৱ বা ডিহাইড্ৰেচন (Dehydration) হয়। শৰীৰত পানীৰ মাত্ৰা কমি গ'লে ৰক্তচাপ হ্ৰাস পায় আৰু মগজুলৈ পৰ্যাপ্ত পৰিমাণৰ তেজ আৰু অক্সিজেনৰ সৰবৰাহ বাধাপ্ৰাপ্ত হয়। ইয়াৰ ফলতেই মানুহৰ মূৰ ঘূৰায়, চকুৰ আগত আন্ধাৰ দেখে, কাণত ভোঁ-ভোঁ শব্দ শুনা যেন লাগে আৰু শৰীৰ একেবাৰে দুৰ্বল বা অৱস হৈ পৰে। এনে পৰিস্থিতিত ৰোগীজন ভয় খোৱাটো স্বাভাৱিক, কিন্তু ভয় নখাই কিছুমান তাৎক্ষণিক আৰু প্ৰয়োজনীয় ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিলে এই সমস্যাৰ পৰা অতি সোনকালেই পৰিত্ৰাণ পাব পাৰি।
📌 মূৰ ঘূৰাই অৱস হ'লে ল'বলগীয়া তাৎক্ষণিক ব্যৱস্থাসমূহ:
🔴 ছাঁ পৰা বা শীতল স্থানলৈ লৈ যোৱা
◽ কোনো ব্যক্তিৰ গৰমত মূৰ ঘূৰাই অৱস হ'লে বা পৰি গ'লে প্ৰথমেই তেওঁক ৰ'দৰ পৰা আঁতৰাই আনি কোনো গছৰ ছাঁ বা ফেন চলি থকা শীতল স্থানত শুকুৱাই দিব লাগে।
◽ ৰোগীজনক মুকলি বতাহ পাবলৈ দিব লাগে। প্ৰায়ে দেখা যায় যে এনে অৱস্থাত মানুহে ৰোগীজনক আগুৰি ধৰি ভিৰ কৰে, যাৰ ফলত ৰোগীয়ে বতাহ নাপায়। সেয়েহে চাৰিওফালে মানুহে ভিৰ কৰিব নালাগে।
🔴 কাপোৰ ঢিলা কৰি দিব
◽ পিন্ধি থকা কাপোৰ বেছি টান হ'লে শৰীৰত বতাহ চলাচল কৰাত অসুবিধা হয়। সেয়েহে ৰোগীৰ চাৰ্টৰ ডিঙিৰ বুটাম, কঁকালৰ পেটি, বা জোতা-মোজাসমূহ খুলি দিব লাগে যাতে ৰোগীয়ে স্বাভাৱিকভাৱে উশাহ-নিশাহ ল'ব পাৰে আৰু শৰীৰৰ উষ্ণতা বাহিৰলৈ ওলাই যাব পাৰে।
🔴 ভৰি দুখন সামান্য ওপৰলৈ দাঙি ৰখা
◽ ৰোগীজনক মাটিত পোনকৈ শুৱাই দি ভৰি দুখনৰ তলত গাৰু, বেগ বা অন্য কিবা দি সামান্য ওপৰলৈ দাঙি ৰাখিব লাগে। এনে কৰিলে মাধ্যাকৰ্ষণ শক্তিৰ সহায়ত মগজুলৈ তেজৰ চলাচল বৃদ্ধি পায় আৰু ৰোগীয়ে অতি সোনকালে সংজ্ঞা ঘূৰাই পায় বা মূৰ ঘূৰণি কমে।
🔴 পানী আৰু অ' আৰ এছ (ORS) খুওৱা
◽ ৰোগীজনৰ অৱস্থা সামান্য সুস্থিৰ হ'লে আৰু তেওঁ নিজে পানী খাব পৰা অৱস্থাত থাকিলে লাহে লাহে পানী খুৱাব লাগে। অৱশ্যে একেবাৰে বেহুচ হৈ থকা অৱস্থাত জোৰকৈ পানী খুৱাব নালাগে, কাৰণ পানী শ্বাস নলীলৈ গৈ বিপদ মাতিব পাৰে।
◽ সাধাৰণ পানীৰ সলনি ইলেক্ট্ৰ'ল পাউদাৰ বা অ' আৰ এছ (ORS) মিহলোৱা পানী খুৱালে শৰীৰত হেৰুওৱা পানী আৰু লৱণৰ ভাৰসাম্য সোনকালে ঘূৰি আহে।
◽ যদি লগে লগে ঘৰত ORS পোৱা নাযায়, তেন্তে এগিলাচ পানীত সামান্য চেনি আৰু এচিকুট নিমখ দি চৰ্বত বনাই খুৱাব পাৰি। নেমুৰ চৰ্বতো শৰীৰৰ বাবে অতি উপকাৰী আৰু ই তাৎক্ষণিক শক্তি প্ৰদান কৰে।
🔴 শীতল পানীৰ সেক দিয়া
◽ এখন পৰিষ্কাৰ ৰুমাল বা কপাহী কাপোৰ ঠাণ্ডা পানীত তিয়াই ৰোগীৰ কপাল, ডিঙি, হাতৰ তলুৱা আৰু মুখমণ্ডলত মচি দিব লাগে। ইয়াৰ ফলত শৰীৰৰ অত্যাধিক উষ্ণতা দ্ৰুতভাৱে হ্ৰাস পায়।
📌 গৰমৰ দিনত মূৰ ঘূৰোৱা সমস্যা প্ৰতিৰোধ কৰাৰ উপায়সমূহ:
🔴 পৰ্যাপ্ত পৰিমাণৰ পানী খোৱা
◽ গৰমৰ দিনত দৈনিক কমেও ৩ৰ পৰা ৪ লিটাৰ পানী খোৱাটো অত্যন্ত প্ৰয়োজনীয়। ঘৰৰ পৰা কামলৈ বা বিদ্যালয়লৈ ওলাই যাওঁতে সদায় লগত পানীৰ বটল ৰাখিব লাগে আৰু মাজে মাজে পানী খাই থাকিব লাগে।
🔴 সঠিক আৰু সন্তুলিত খাদ্যাভ্যাস গ্ৰহণ
◽ গৰমৰ দিনত নিমখীয়া খাদ্য, চেনি বা চাহ, অত্যধিক তেল, মছলাযুক্ত, আৰু গধুৰ আহাৰ গ্ৰহণ কৰাৰ পৰিৱৰ্তে সহজতে হজম হোৱা লঘু খাদ্য খাব লাগে। খালী পেটেৰে কেতিয়াও বাহিৰলৈ যাব নালাগে।
◽ তিয়ঁহ, তৰমুজ, আঙুৰ, কমলা আদি পানীৰ পৰিমাণ বেছি থকা ফলমূল বেছিকৈ খাব লাগে। ডাবৰ পানী বা দৈৰ ঘোল আদিয়েও শৰীৰ শীতল কৰি ৰখাত আৰু শক্তিবৰ্ধনত সহায় কৰে।
🔴 ৰ'দৰ পৰা নিজকে বচাই ৰখা
◽ দিনৰ ১১ বজাৰ পৰা আবেলি ৩ বজালৈ সূৰ্যৰ তাপ আটাইতকৈ বেছি থাকে। অতি জৰুৰী প্ৰয়োজন নহ'লে এই সময়ছোৱাত ৰ'দত বাহিৰলৈ যোৱাৰ পৰা বিৰত থকা উচিত।
◽ বাহিৰলৈ গ'লে সদায় ছাতি, মূৰত টুপী, বা ছানগ্লাছ ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে।
🔴 সুতিৰ আৰু পাতল ৰঙৰ কাপোৰ পৰিধান কৰা
◽ গৰমৰ দিনত গাঢ় ৰঙৰ আৰু ডাঠ কাপোৰ পিন্ধাৰ পৰিৱৰ্তে বগা বা আন পাতল ৰঙৰ ঢিলা সুতিৰ কাপোৰ পিন্ধিব লাগে। সুতিৰ কাপোৰে শৰীৰৰ ঘাম সহজে শুহি লয় আৰু শৰীৰ ঠাণ্ডা ৰাখে।
🏥 কেতিয়া চিকিৎসকৰ কাষ চাপিব লাগে?
সাধাৰণতে উপৰোক্ত ঘৰুৱা আৰু প্ৰাথমিক ব্যৱস্থাসমূহ গ্ৰহণ কৰিলে মূৰ ঘূৰোৱা বা অৱসাদগ্ৰস্ত হোৱা সমস্যা অতি সোনকালেই নাইকিয়া হয়। কিন্তু যদি ৰোগীয়ে বহু সময়ৰ পাছতো সুস্থ অনুভৱ নকৰে, একেৰাহে বমি কৰি থাকে, বুকুৰ বা মূৰৰ প্ৰচণ্ড বিষ অনুভৱ কৰে, উশাহ লোৱাত কষ্ট পায়, বা একেবাৰে জ্ঞান ঘূৰাই নাপায়, তেন্তে ঘৰত পলম নকৰি অনতিপলমে ওচৰৰ চিকিৎসক বা চিকিৎসালয়লৈ লৈ যাব লাগে। গ্ৰীষ্মকালত নিজৰ শৰীৰৰ প্ৰতি বিশেষ যত্ন আৰু সজাগতা অৱলম্বন কৰিলে এনেধৰণৰ আকস্মিক বিপদৰ পৰা নিজকে সুৰক্ষিত কৰি ৰাখিব পাৰি।
