মস্তিষ্কৰ স্বাস্থ্যক লৈ স্নায়ুৰোগ বিশেষজ্ঞৰ বৃহৎ উন্মোচন । বৃদ্ধ হৈ যোৱা মগজুক পুনৰ কৰিব পাৰিব নৱযৌৱনপ্ৰাপ্ত।
( Apurba Das )
মানৱ শৰীৰৰ আটাইতকৈ জটিল আৰু গুৰুত্বপূৰ্ণ অংগটোৱেই হৈছে মগজু বা মস্তিষ্ক। আমাৰ চিন্তা, ভাৱনা, স্মৃতিশক্তি, আৱেগ আৰু শৰীৰৰ প্ৰতিটো সঞ্চালন এই মগজুৱেই নিয়ন্ত্ৰণ কৰে। সাধাৰণতে দেখা যায় যে বয়স বাঢ়ি অহাৰ লগে লগে মানুহৰ শাৰীৰিক শক্তি হ্ৰাস পোৱাৰ সমান্তৰালকৈ মানসিক শক্তি বা মগজুৰ কাৰ্যক্ষমতাও ক্ৰমান্বয়ে কমি আহিবলৈ ধৰে। মানুহৰ স্মৃতিশক্তি দুৰ্বল হৈ পৰে আৰু নতুন কথা শিকাৰ ক্ষমতা লোপ পায়। কিন্তু শেহতীয়াকৈ চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ জগতখনৰ পৰা এক অতিশয় আশাৰ বতৰা আহি পৰিছে। বিশেষজ্ঞসকলৰ এটা দলে শেহতীয়া এক প্ৰতিবেদনত কিছু সকাহদায়ক তথ্য ৰাজহুৱা কৰিছে। বিশ্বৰ আগশাৰীৰ স্নায়ুৰোগ বিশেষজ্ঞই এনে কিছুমান পদ্ধতি আৰু উপায়ৰ বিষয়ে অৱগত কৰিছে, যাৰ সহায়ত মাত্ৰ তিনি মাহৰ ভিতৰতে আপুনি আপোনাৰ মগজুৰ জৈৱিক বয়স উল্লেখনীয়ভাৱে হ্ৰাস কৰিব পাৰিব। আপোনাৰ বয়স যিমানেই নহওক কিয়, আপোনাৰ মগজুটোক পুনৰ সক্ৰিয় আৰু সতেজ কৰি তুলিব পৰা যাব।
🟢 মগজুৰ স্বাস্থ্য উন্নত হ'ব, দূৰ হ'ব আলঝেইমাৰৰ দৰে ভয়ংকৰ ৰোগ
বহু বছৰ ধৰি বিজ্ঞানী আৰু চিকিৎসকমহলৰ মাজত এই বিশ্বাস প্ৰচলিত আছিল যে আমি জন্মৰ সময়ত এক নিৰ্দিষ্ট সংখ্যক মস্তিষ্কৰ কোষ লৈ পৃথিৱীলৈ আহোঁ। গোটেই জীৱন আমি কেৱল এই কোষৰ সহায়তেই অতিবাহিত কৰিবলগীয়া হয়। আগতে ভবা হৈছিল যে আমাৰ মগজুৱে নতুন কোষ সৃষ্টি কৰিব নোৱাৰে। বয়স বঢ়াৰ লগে লগে বা কোনো ৰোগৰ আক্ৰমণত এই কোষবোৰ ধ্বংস হ'লে, সেইবোৰ ঘূৰাই পোৱাটো অসম্ভৱ বুলি ধৰা হৈছিল। এইটোৱেই অন্যতম কাৰণ আছিল যাৰ বাবে আলঝেইমাৰ বা স্মৃতিভ্ৰংশ ৰোগক নিশ্চিতভাৱে প্ৰতিৰোধ কৰিব পৰা নগৈছিল। চিকিৎসা বিজ্ঞানত এইটো মানি লোৱা হৈছিল যে এবাৰ মস্তিষ্ক বৃদ্ধ হৈ পৰিলে, ইয়াক পুনৰ পূৰ্বৰ অৱস্থালৈ ঘূৰাই নিব নোৱাৰি।
কিন্তু, শেহতীয়াকৈ হোৱা কেইবাখনো বৈজ্ঞানিক অধ্যয়নে এই পুৰণি ধাৰণাবোৰক সম্পূৰ্ণৰূপে নস্যাৎ কৰি পেলাইছে। আধুনিক বিজ্ঞানৰ এই আৱিষ্কাৰ অনুসৰি, মগজুৰ নিজকে সলনি কৰিব পৰা আৰু নতুনকৈ গঢ় দিব পৰা এক ক্ষমতা আছে। বিশেষজ্ঞসকলে স্পষ্ট কৰি দিছে যে কোনো আঘাত বা গুৰুতৰ ৰোগৰ ফলত মগজুৰ ক্ষতিসাধন হ'লেও, যদি নিৰ্দিষ্ট কিছুমান সঠিক উপায় আৰু স্বাস্থ্যসন্মত জীৱনশৈলী গ্ৰহণ কৰা হয়, তেন্তে আপোনাৰ মগজুৱে পুনৰ নতুন কোষ সৃষ্টি কৰিবলৈ সক্ষম হয়। মগজুৱে নিজকে পুনৰাই সংগঠিত কৰিব পাৰে। এই আৱিষ্কাৰে ডিমেঞ্চিয়া বা পাহৰি যোৱা ৰোগৰ দৰে জটিল ৰোগৰ চিকাৰ হোৱা লোকসকলৰ বাবে এক নতুন আশাৰ ৰেঙণি কঢ়িয়াই আনিছে।
🟢 ডিমেঞ্চিয়াৰ দৰে মাৰাত্মক ৰোগৰ পৰাও হ'ব পাৰে আজীৱন বচাও
বিশ্বৰ অন্যতম সন্মানীয় চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ পত্ৰিকা 'দ্য লেঞ্চেট' ত প্ৰকাশিত এখন প্ৰতিবেদনত বিশেষজ্ঞসকলে এনে চৈধ্যটা নিৰ্দিষ্ট কাৰকৰ চিনাক্ত কৰিছে, যিবোৰৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিলে মগজুৰ স্বাস্থ্য ৰক্ষা পৰে। এই কাৰকবোৰৰ ভিতৰত আছে ৰক্তচাপ নিয়ন্ত্ৰণ, শ্ৰৱণ শক্তিৰ যতন, ধূমপান বৰ্জন, মেদবহুলতা হ্ৰাস, শাৰীৰিকভাৱে সক্ৰিয় হৈ থকা, ডায়েবেটিছ নিয়ন্ত্ৰণ আদি। বিশেষজ্ঞসকলৰ মতে, সুস্থ আৰু শৃংখলাবদ্ধ জীৱনশৈলী আঁকোৱালি লৈ এই কাৰকবোৰৰ পৰিৱৰ্তন সাধন কৰিব পাৰি। আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ কথাটো হ'ল যে এই কাৰকবোৰৰ ওপৰত সঠিকভাৱে কাম কৰিলে ডিমেঞ্চিয়া ৰোগৰ প্ৰায় আধা অংশ, অৰ্থাৎ প্ৰায় পঞ্চল্লিশ শতাংশ ক্ষেত্ৰত এই ৰোগ প্ৰতিৰোধ কৰাত সহায়ক হ'ব পাৰে।
আন এক উল্লেখযোগ্য তথ্য অনুসৰি, বিশেষজ্ঞসকলে কয় যে যদি আপোনাৰ শৰীৰত বংশগতভাৱে এপোই৪ (ApoE4) নামৰ জিনটো বিদ্যমান থাকে, তথাপিও আপুনি মগজুৰ বিভিন্ন ৰোগৰ পৰা নিজকে সুৰক্ষিত কৰি ৰাখিব পাৰে। উল্লেখ্য যে, বিগত সময়ৰ বহুতো অধ্যয়নত এই জিনটোক আলঝেইমাৰ ৰোগৰ আশংকা বৃদ্ধি কৰাৰ বাবে অন্যতম দায়ী কাৰক হিচাপে গণ্য কৰা হৈছিল। যাৰ শৰীৰত এই জিন থাকে, তেওঁলোকৰ আলঝেইমাৰ হোৱাৰ সম্ভাৱনা বেছি বুলি ধৰা হয়। কিন্তু বৰ্তমানৰ বিশেষজ্ঞসকলে প্ৰমাণ কৰিছে যে জিনীয় কাৰক যিয়েই নহওক কিয়, কেৱল নিয়মীয়াকৈ শাৰীৰিক ব্যায়াম কৰাৰ জৰিয়তে এই ৰোগৰ ভয়াবহ আশংকা বহু পৰিমাণে কমাব পাৰি।
🟢 নতুন বৈজ্ঞানিক অধ্যয়নত প্ৰকৃততে কি তথ্য পোহৰলৈ আহিল
আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ চেইণ্ট লুইচ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এদল গৱেষকে এই গুৰুত্বপূৰ্ণ অধ্যয়নটো চলাইছিল। এই অধ্যয়নত এনে কিছুমান লোকক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল যিসকল দৈনন্দিন জীৱনত শাৰীৰিকভাৱে বৰ কম সক্ৰিয় আছিল, অৰ্থাৎ যিসকলে ব্যায়াম প্ৰায় নকৰিছিল। গৱেষকসকলে এই লোকসকলৰ মগজুত আলঝেইমাৰ ৰোগৰ সৈতে জড়িত থকা অস্বাভাৱিক এমাইলয়ড প্ৰটিনৰ স্তৰ পৰীক্ষা কৰিছিল। এই এমাইলয়ড প্ৰটিন মগজুত জমা হ'লেই মগজুৰ কোষবোৰ নষ্ট হ'বলৈ ধৰে আৰু মানুহৰ স্মৃতিশক্তি লোপ পায়।
পৰৱৰ্তী সময়ত, এই পৰীক্ষাৰ ফলাফলসমূহক আন এটা গোটৰ লোকসকলৰ সৈতে তুলনা কৰা হৈছিল। এই দ্বিতীয়টো গোটত এনে লোকসকলক ৰখা হৈছিল যিসকলে অত্যন্ত নিয়মীয়াকৈ ব্যায়াম কৰিছিল আৰু শাৰীৰিকভাৱে সক্ৰিয় আছিল। গৱেষণাটোৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ দিশটো আছিল যে এই দুয়োটা গোটতেই এনে কিছুমান লোক অন্তৰ্ভুক্ত আছিল যাৰ শৰীৰত এপোই৪ জিনটো উপস্থিত আছিল, আৰু লগতে এনে লোকো আছিল যাৰ শৰীৰত এই ক্ষতিকাৰক জিনটো একেবাৰেই নাছিল।
দীঘলীয়া পৰীক্ষাৰ অন্তত গৱেষকসকলে এক আশ্চৰ্যজনক তথ্য লাভ কৰিলে। তেওঁলোকে দেখিলে যে যিসকল লোক শাৰীৰিকভাৱে খুব সক্ৰিয় আছিল আৰু নিয়মীয়াকৈ ব্যায়াম কৰিছিল, তেওঁলোকৰ শৰীৰত এপোই৪ জিন উপস্থিত থকাৰ পিছতো তেওঁলোকৰ মগজুত ক্ষতিকাৰক এমাইলয়ড প্ৰটিনৰ স্তৰ আচৰিতভাৱে কম আছিল। সক্ৰিয় লোকসকলৰ মগজুত এই এমাইলয়ড প্ৰটিনৰ স্তৰ ঠিক সিমানেই পোৱা গৈছিল, যিমানখিনি প্ৰটিন সেইসকল লোকৰ মগজুত পোৱা গৈছিল যাৰ শৰীৰত এপোই৪ জিনটো নাছিল। অৰ্থাৎ, নিয়মীয়া শাৰীৰিক পৰিশ্ৰমে জিনীয় বিসংগতিৰ প্ৰভাৱকো নোহোৱা কৰিব পাৰে।
এই এমাইলয়ড প্ৰটিনবিধ মানুহৰ মস্তিষ্ক বা মগজুত লাহে লাহে জমা হৈ এদিন আলঝেইমাৰ আৰু অন্যান্য স্নায়ৱিক অৱক্ষয়জনিত ৰোগৰ মূল কাৰণ হৈ পৰে। যেতিয়া এই প্ৰটিন জমা হ'বলৈ নাপায়, তেতিয়া মগজুৰ কোষবোৰ সুৰক্ষিত হৈ থাকে। সেয়েহে, এই সমগ্ৰ প্ৰতিবেদন আৰু গৱেষণাই আমাক এইটোৱেই স্পষ্ট বাৰ্তা দিয়ে যে, আমাৰ মগজুৰ স্বাস্থ্য আমাৰ নিজৰ হাতত। আমি যদি সঠিক খাদ্য গ্ৰহণ কৰোঁ, নিয়মীয়াকৈ শাৰীৰিক ব্যায়াম কৰোঁ আৰু মগজুক সক্ৰিয় ৰাখিব পৰা কামত নিয়োজিত হওঁ, তেন্তে বৃদ্ধ বয়সতো আমাৰ মগজুৱে এক নৱযৌৱনপ্ৰাপ্ত যুৱকৰ দৰে ক্ষিপ্ৰতাৰে কাম কৰিব পাৰিব।
