ভাৰতীয় সংগীত জগতৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ আৰু চিৰযুগমীয়া কণ্ঠশিল্পী আশা ভোঁচলেৰ ১২ এপ্ৰিল, ২০২৬ তাৰিখে দেহাৱসান ঘটে।
( অপূৰ্ব দাস )
◽ মৃত্যুৰ সময়ত এই মহান শিল্পীগৰাকীৰ বয়স আছিল ৯২ বছৰ। সমগ্ৰ দেশক শোকৰ সাগৰত পেলাই তেওঁ মুম্বাইৰ ব্ৰিচ কেণ্ডি হাস্পাতালত শেষ নিশ্বাস ত্যাগ কৰে।
◽ দীৰ্ঘদিন ধৰি বাৰ্ধক্যজনিত ৰোগত আক্ৰান্ত হৈ থকাৰ পিছত, অত্যন্ত দুৰ্বলতা আৰু বুকুৰ সংক্ৰমণৰ বাবে তেওঁক ১১ এপ্ৰিল তাৰিখে হাস্পাতালত ভৰ্তি কৰোৱা হৈছিল।
◽ এই কথা তেওঁৰ নাতিনীয়েক জানাই ভোঁচলেই ছচিয়েল মিডিয়াৰ জৰিয়তে অনুৰাগীসকলক অৱগত কৰিছিল আৰু পৰিয়ালৰ গোপনীয়তা ৰক্ষা কৰিবলৈ অনুৰোধ জনাইছিল।
◽ ব্ৰিচ কেণ্ডি হাস্পাতালৰ জ্যেষ্ঠ চিকিৎসক ডাঃ প্ৰতীত সমদানীয়ে জানিবলৈ দিয়া মতে, চিকিৎসালয়ৰ আই.চি.ইউ-ত ভৰ্তি কৰোৱাৰ সময়ৰে পৰা তেওঁৰ অৱস্থা অতি সংকটজনক আছিল আৰু অহৰহ চিকিৎসা প্ৰদানৰ পিছতো শৰীৰৰ একাধিক অংগ বিকল হোৱাৰ ফলত দেওবাৰে দুপৰীয়া ১২ বজাত তেওঁৰ মৃত্যু ঘটে।
◽ মৃত্যুৰ খবৰ বিয়পি পৰাৰ লগে লগে সমগ্ৰ দেশতেই গভীৰ শোকৰ ছাঁ পৰে। ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰপতি শ্ৰীমতী দ্ৰৌপদী মুৰ্মু, প্ৰধানমন্ত্ৰী নৰেন্দ্ৰ মোদীকে ধৰি দেশৰ বিভিন্ন ৰাজনৈতিক নেতা, সংগীত জগতৰ তাৰকা আৰু বিশিষ্ট ব্যক্তিসকলে তেওঁলৈ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জ্ঞাপন কৰে।
◽ প্ৰধানমন্ত্ৰী মোদীয়ে এই মৃত্যুক সংগীত জগতৰ এক অপূৰণীয় ক্ষতি বুলি অভিহিত কৰি গভীৰ শোক প্ৰকাশ কৰে।
◽ তেওঁৰ নশ্বৰ দেহ মুম্বাইৰ লোৱাৰ পাৰেলস্থিত বাসগৃহত অনুৰাগী আৰু আত্মীয়সকলৰ শেষ দৰ্শনৰ বাবে ৰখাৰ অন্তত, ১৩ এপ্ৰিল তাৰিখে মুম্বাইৰ বিখ্যাত শিৱাজী পাৰ্কত পূৰ্ণ ৰাষ্ট্ৰীয় মৰ্যাদাৰে অন্তিম সংস্কাৰ সম্পন্ন কৰা হয়।
🟢 জন্ম আৰু পৰিয়াল
◽ ১৯৩৩ চনৰ ৮ ছেপ্টেম্বৰত মহাৰাষ্ট্ৰৰ চাংলি নামৰ এখন সৰু চহৰত আশা ভোঁচলেৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ জন্মৰ সময়ত তেওঁৰ নাম আছিল আশা মংগেশকাৰ।
◽ তেওঁৰ পিতৃ আছিল পণ্ডিত দীননাথ মংগেশকাৰ, যিগৰাকী নিজে এগৰাকী অতি প্ৰসিদ্ধ মাৰাঠী থিয়েটাৰৰ অভিনেতা আৰু শাস্ত্ৰীয় সংগীতৰ শিল্পী আছিল। মাতৃৰ নাম আছিল শেৱন্তী যাক সুধামতী বুলিও জনা গৈছিল।
◽ মংগেশকাৰ পৰিয়ালৰ পাঁচগৰাকী সন্তানৰ ভিতৰত আশা আছিল তৃতীয়। তেওঁৰ জ্যেষ্ঠ ভগ্নী দুগৰাকী হ'ল লতা মংগেশকাৰ আৰু মীনা খাদিকাৰ। তেওঁৰ কনিষ্ঠ ভাতৃ আৰু ভগ্নী হ'ল ক্ৰমে হৃদয়নাথ মংগেশকাৰ আৰু উষা মংগেশকাৰ।
◽ পৰিয়ালটো আছিল সম্পূৰ্ণৰূপে সংগীতৰ সৈতে জড়িত, যাৰ বাবে শৈশৱৰ পৰাই আশাই সংগীতৰ এক অনুকূল পৰিৱেশ লাভ কৰিছিল। কিন্তু তেওঁৰ মাত্ৰ ৯ বছৰ বয়সতে পিতৃৰ মৃত্যু হোৱাত পৰিয়ালটোৱে তীব্ৰ আৰ্থিক সংকটৰ সন্মুখীন হ'বলগীয়া হয়।
◽ পৰিয়ালটোক পোহপাল দিয়াৰ স্বাৰ্থত আশা আৰু তেওঁৰ বায়েক লতাই অতি কম বয়সৰ পৰাই চলচ্চিত্ৰত অভিনয় আৰু গীত গাবলৈ আৰম্ভ কৰে। ১৯৪৩ চনত মাৰাঠী ছবি মাঝা বাল-ৰ জৰিয়তে আশাই প্ৰথমবাৰৰ বাবে কণ্ঠদান কৰে।
◽ তেওঁৰ ব্যক্তিগত জীৱন আছিল যথেষ্ট সংঘাতপূৰ্ণ। মাত্ৰ ১৬ বছৰ বয়সত তেওঁ পৰিয়ালৰ অমতত, নিজৰ ৩১ বছৰীয়া ব্যক্তিগত সচিব গণপতৰাও ভোঁচলেৰ সৈতে ঘৰৰ পৰা পলাই গৈ বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়।
◽ এই বৈবাহিক জীৱন আছিল অত্যন্ত অশান্তিকৰ আৰু ১৯৬০ চনত তেওঁলোকৰ আনুষ্ঠানিকভাৱে বিবাহ বিচ্ছেদ হয়। সেই সময়ত আশা ভোঁচলে দুগৰাকী সন্তানৰ মাতৃ আছিল আৰু তৃতীয়টো সন্তান গৰ্ভত আছিল।
◽ তেওঁৰ তিনিগৰাকী সন্তানৰ নাম হ'ল হেমন্ত ভোঁচলে, বৰ্ষা ভোঁচলে আৰু আনন্দ ভোঁচলে।
◽ জীৱনৰ বহু ঘাত-প্ৰতিঘাত অতিক্ৰম কৰাৰ পিছত, পৰৱৰ্তী সময়ত আশাই বিখ্যাত আৰু প্ৰতিভাশালী সংগীত পৰিচালক ৰাহুল দেৱ বৰ্মনৰ সৈতে এক সুন্দৰ সম্পৰ্ক গঢ়ি তোলে। ১৯৬৬ চনৰ তীচৰী মঞ্জিল ছবিৰ পৰা আৰম্ভ হোৱা এই পেছাদাৰী যুটীয়ে পিছলৈ প্ৰেমৰ ৰূপ লয় আৰু ১৯৮০ চনত তেওঁলোক বিবাহপাশত আৱদ্ধ হয়।
🟢 তেওঁ গোৱা অসমীয়া গান
◽ আশা ভোঁচলেৰ কণ্ঠ কেৱল হিন্দী বা মাৰাঠী ভাষাতেই সীমাৱদ্ধ নাছিল। তেওঁ ভাৰতৰ প্ৰায় সকলো আঞ্চলিক ভাষাতে গীত গাইছে। অসমীয়া সংগীত জগতলৈকো তেওঁৰ অৱদান আছিল সঁচাকৈয়ে অতুলনীয়।
◽ অসমৰ সুধাকণ্ঠ ড° ভূপেন হাজৰিকাৰ সৈতে আশা ভোঁচলেৰ এক অতি সুন্দৰ আৰু গভীৰ সংগীতৰ সম্পৰ্ক আছিল। ড° হাজৰিকাৰ সুৰ আৰু সংগীত পৰিচালনাত তেওঁ কেইবাটিও চিৰসেউজ অসমীয়া গীতত কণ্ঠদান কৰিছে।
◽ তেওঁ গোৱা আটাইতকৈ বিখ্যাত অসমীয়া গীতসমূহৰ ভিতৰত এই ধুনীয়া গধূলি লগন অন্যতম। এই গীতটোৰ সুৰ আৰু আশা ভোঁচলেৰ আৱেগিক কণ্ঠই আজিও অসমীয়া শ্ৰোতাক মন্ত্ৰমুগ্ধ কৰি ৰাখে।
◽ ইয়াৰ উপৰিও "পক্ষীৰাজ ঘোঁৰা" , "অ' অভিমানী বন্ধু" নামৰ জনপ্ৰিয় গীতটিত তেওঁ ড° ভূপেন হাজৰিকা আৰু বিখ্যাত কণ্ঠশিল্পী কিশোৰ কুমাৰৰ সৈতে একেলগে কণ্ঠদান কৰিছিল।
◽ আধুনিক অসমীয়া গীতৰ ক্ষেত্ৰখনতো তেওঁৰ অৱদান লেখত ল'বলগীয়া। বিশেষকৈ এন. কে. প্ৰডাকচনৰ বেনাৰত নিৰ্মিত মেঘালী নামৰ এলবামটোত আশা ভোঁচলেই কেইবাটিও শ্ৰুতিমধুৰ গীত গাইছিল।
◽ এই এলবামটোৰ গীতসমূহ আজিও অসমীয়া মানুহৰ মুখে মুখে শুনা যায়। তাৰ ভিতৰত অ' জুলি কোৱা তুমি নামৰ গীতটোত তেওঁ বিখ্যাত বলীউডৰ গায়ক কুমাৰ শানুৰ সৈতে দ্বৈত কণ্ঠত গীত গাইছিল।
◽ তেওঁ গোৱা আন কেইটামান অতি জনপ্ৰিয় অসমীয়া গীত হ'ল দূৰে দূৰে থাকি, নাযাবা আঁতৰি, মিলনৰ মাধৱী, আজি ৰাতি যে, কি যে হৈ গ'ল, ক'বানে সঁচাকে আৰু অ' শ্যাম।
◽ এগৰাকী অনা-অসমীয়া ভাষী শিল্পী হোৱা সত্ত্বেও, আশা ভোঁচলেৰ অসমীয়া উচ্চাৰণ আছিল অতি স্পষ্ট আৰু নিখুঁত। গীতৰ ভাৱ আৰু গভীৰতা বুজি গাব পৰা তেওঁৰ এই অসাধাৰণ ক্ষমতাই অসমীয়া শ্ৰোতাৰ মাজত তেওঁক চিৰদিনৰ বাবে অমৰ কৰি ৰাখিব।
🟢 তেওঁ গোৱা হিন্দী গান
◽ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ বা বলীউডৰ ইতিহাসত আশা ভোঁচলেক আটাইতকৈ বহুমুখী কণ্ঠশিল্পী হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁ নিজৰ সুদীৰ্ঘ কৰ্মজীৱনত ১২ হাজাৰতকৈও অধিক গীতত কণ্ঠদান কৰিছে।
◽ ১৯৪৮ চনত চুনৰীয়া নামৰ হিন্দী ছবিখনত সাৱন আয়া গীতটোৰ জৰিয়তে তেওঁ বলীউডত প্ৰৱেশ কৰিছিল। প্ৰথম অৱস্থাত তেওঁ নিজৰ বায়েক লতা মংগেশকাৰৰ ছাঁত লুকাই আছিল আৰু কেৱল কম বাজেটৰ ছবিতহে গীত গোৱাৰ সুযোগ পাইছিল।
◽ কিন্তু ১৯৫০-ৰ দশকৰ শেষৰ ফালে প্ৰসিদ্ধ সংগীত পৰিচালক অ'. পি. নায়াৰৰ সান্নিধ্যলৈ অহাৰ পিছত আশাৰ কৰ্মজীৱন সলনি হৈ পৰে। তেওঁৰ কণ্ঠত থকা এক সুকীয়া মাদকতা আৰু উন্মাদনাক অ'. পি. নায়াৰে সঠিকভাৱে ব্যৱহাৰ কৰে।
◽ ১৯৬০ আৰু ১৯৭০-ৰ দশকত আৰ. ডি. বৰ্মনৰ সংগীত পৰিচালনাত আশাই বলীউডৰ সংগীতৰ ধাৰা একেবাৰে সলনি কৰি দিছিল। হেলেনৰ দৰে অভিনেত্ৰীৰ কেবাৰে বা পশ্চিমীয়া শৈলীৰ নৃত্যৰ সৈতে আশা ভোঁচলেৰ কণ্ঠ যেন এক এৰাব নোৱৰা অংগ হৈ পৰিছিল।
◽ তেওঁ গোৱা কেইটামান অতি জনপ্ৰিয় আৰু চিৰযুগমীয়া হিন্দী ৰোমাঞ্চকৰ আৰু পশ্চিমীয়া শৈলীৰ গীত হ'ল পিয়া তু অব তো আ জা, দম মাৰো দম, চুৰা লিয়া হে তুমনে যো দিল কো, আৰু য়ে মেৰা দিল য়াৰ কা দিৱানা।
◽ কেৱল চঞ্চল আৰু দ্ৰুত লয়ৰ গীতেই নহয়, গজল আৰু শাস্ত্ৰীয় শৈলীৰ ধ্ৰুপদী গীত গোৱাতো তেওঁৰ যাদু আছিল অদ্বিতীয়। ১৯৮১ চনত খায়ামৰ সংগীত পৰিচালনাত উমৰাও জান ছবিত তেওঁ গোৱা ইন আঁখো কি মস্তী কে, দিল চীজ ক্যা হে, আৰু জুস্তজু জিস্কী থী আদি গজলসমূহে সমগ্ৰ দেশক মোহাচ্ছন্ন কৰিছিল।
◽ ইয়াৰ উপৰিও ইজাজত ছবিৰ মেৰা কুছ ছামান, আভি না জাও ছোড় কৰ, অ' মেৰে সোণা ৰে, দিৱানা হুৱা বাদল আদি অলেখ গীতৰ জৰিয়তে তেওঁ প্ৰতিটো প্ৰজন্মৰ শ্ৰোতাৰ হৃদয়ত নিজৰ আধিপত্য বিস্তাৰ কৰিছিল।
🟢 তেওঁ লাভ কৰা বঁটা আৰু সন্মান
◽ ভাৰতীয় সংগীত আৰু কলা জগতলৈ আগবঢ়োৱা এই অনবদ্য, অপৰিসীম আৰু অতুলনীয় অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে আশা ভোঁচলে নিজৰ জীৱনকালত অলেখ বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছে।
◽ ২০০০ চনত ভাৰত চৰকাৰে তেওঁক ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ জগতৰ সৰ্বোচ্চ সন্মান দাদাচাহেব ফাল্কে বঁটা প্ৰদান কৰে। এই বঁটাই তেওঁৰ সমগ্ৰ জীৱনৰ সাধনাৰ প্ৰতি সন্মান জনাইছিল।
◽ ২০০৮ চনত দেশৰ প্ৰতি আগবঢ়োৱা অনবদ্য অৱদানৰ বাবে তেওঁক ভাৰতৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মবিভূষণ বঁটাৰে সন্মানিত কৰা হয়।
◽ তেওঁৰ সুদীৰ্ঘ কেৰিয়াৰত দুবাৰকৈ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা প্ৰতীকণ্ঠশিল্পীৰ সন্মানীয় ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। ১৯৮১ চনত উমৰাও জান ছবিৰ গজলসমূহৰ বাবে আৰু ১৯৮৭ চনত ইজাজত ছবিৰ বিখ্যাত গীত মেৰা কুছ ছামান-ৰ বাবে তেওঁ এই বঁটা অৰ্জন কৰিছিল।
◽ বলীউডৰ আটাইতকৈ জনপ্ৰিয় বঁটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটাৰ ইতিহাসতো তেওঁৰ নাম সোণালী আখৰেৰে জিলিকি আছে। তেওঁ মুঠ সাতবাৰকৈ শ্ৰেষ্ঠ মহিলা প্ৰতীকণ্ঠশিল্পীৰ ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। পৰৱৰ্তী সময়ত তেওঁ নিজে অনুৰোধ কৰিছিল যাতে তেওঁৰ নাম এই বঁটাৰ প্ৰতিযোগিতাৰ পৰা বাদ দিয়া হয়, যাতে নতুন প্ৰজন্মৰ শিল্পীসকলে সুযোগ পায়।
◽ ১৯৯৬ চনত তেওঁক ফিল্মফেয়াৰৰ তৰফৰ পৰা বিশেষ জুৰী বঁটা আৰু ২০০১ চনত আজীৱন সাধনাৰ বাবে লাইফটাইম এচিভমেণ্ট বঁটা প্ৰদান কৰা হয়।
◽ বিশ্ব পৰ্যায়তো আশা ভোঁচলেৰ নাম সগৌৰৱে বিয়পি পৰিছিল। ২০১১ চনত বিখ্যাত গিনিজ বুক অৱ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডছ কৰ্তৃপক্ষই তেওঁক সংগীতৰ ইতিহাসত সৰ্বাধিক গীত ষ্টুডিঅ' ৰেকৰ্ডিং কৰা একমাত্ৰ শিল্পী হিচাপে আনুষ্ঠানিক স্বীকৃতি প্ৰদান কৰিছিল।
◽ আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত, ওস্তাদ আলী আকবৰ খানৰ সৈতে তেওঁৰ লিগেচী এলবামটোৰ বাবে আৰু আন এটা এলবামৰ বাবে তেওঁ দুবাৰকৈ সন্মানীয় গ্ৰেমী বঁটাৰ বাবেও মনোনীত হৈছিল।
◽ আশা ভোঁচলেৰ এই বৰ্ণিল যাত্ৰা কেৱল কিছুমান বঁটা-সন্মানেৰেই নিৰ্ধাৰণ কৰিব নোৱাৰি। তেওঁৰ সুমধুৰ কণ্ঠই দশক দশক ধৰি কোটি কোটি শ্ৰোতাক যি আনন্দ, প্ৰেম আৰু আৱেগিক তৃপ্তি দিছে, সেয়া চিৰকাল অমৰ হৈ ৰ'ব। তেওঁৰ এই প্ৰস্থান ভাৰতীয় তথা বিশ্ব সংগীতৰ বাবে এক ডাঙৰ ক্ষতি। তেওঁলৈ গুড অসমৰ তৰফৰ পৰা শ্ৰদ্ধাঞ্জলি জ্ঞাপন কৰিলোঁ।
