আজি ৰেডিঅ' (অনাতাঁৰ) দিৱস: হেৰাই গ'ল আজিৰ মানুহৰ ঘৰৰ পৰা ৰেডিঅ'
( অপূৰ্ব দাস )
শৈশৱৰ সেই পুৱাবোৰলৈ এবাৰ মনত পেলাওকচোন! যেতিয়া টোপনি ভাঙিয়েই কাণত পৰিছিল সেই চিৰপৰিচিত সুৰটো, "বন্দে মাতৰম..."। অথবা সন্ধিয়া চোতালত পাৰি থোৱা ঢাৰি বা বস্তাত বহি ককা-আইতাৰ লগত ৰেডিঅ’ত বাতৰি বা নাটক শুনাৰ সেই মাদকতা। আজিৰ স্মাৰ্টফোন আৰু ইন্টাৰনেটৰ দ্ৰুতগতিত চলি থকা পৃথিৱীখনত সেই দৃশ্যবোৰ এতিয়া কেৱল স্মৃতি। আজি বিশ্ব ৰেডিঅ' দিৱস। এটা সময়ত প্ৰতিটো অসমীয়া পৰিয়ালৰ ড্ৰয়িং ৰুমৰ আটাইতকৈ সন্মানীয় স্থানত থকা সেই কাঠৰ বাকচটো বা 'মাৰ্ফি' (Murphy) ৰেডিঅ'টো আজি হেৰাই গ'ল। কিন্তু সঁচাকৈয়ে জানো ৰেডিঅ' হেৰাই গ'ল? নে ই কেৱল নিজৰ ৰূপ সলনি কৰিলে? আহক, এই বিশেষ দিনটোত আমি ৰেডিঅ'ৰ জন্মৰ পৰা আৰম্ভ কৰি অসমৰ এফ.এম. (FM) বিপ্লৱলৈকে এক দীঘলীয়া যাত্ৰা কৰোঁ।
⚪ ৰেডিঅ'ৰ আৱিষ্কাৰ: বিজ্ঞানৰ এক চমৎকাৰ
ৰেডিঅ' বা অনাতাঁৰ যন্ত্ৰৰ আৱিষ্কাৰ মানৱ ইতিহাসৰ যোগাযোগ ব্যৱস্থাৰ এক বৈপ্লৱিক মাইলৰ খুঁটি আছিল। ই কেৱল এটা যন্ত্ৰ নাছিল; ই আছিল মানুহৰ মাত আৰু সংগীতক এক নিমিষতে হাজাৰ হাজাৰ মাইল দূৰলৈ কঢ়িয়াই নিয়াৰ এক যাদুকৰী মাধ্যম।
◽ মূল আৱিষ্কাৰক: ৰেডিঅ' আৱিষ্কাৰৰ কৃতিত্ব আনুষ্ঠানিকভাৱে ইটালীৰ বিজ্ঞানী 'গুগলিয়েলমো মাৰ্কনি'ক (Guglielmo Marconi) দিয়া হয়। ১৮৯৫ চনত তেওঁ প্ৰথমবাৰৰ বাবে সফলতাৰে অনাতাঁৰ সংকেত প্ৰেৰণ কৰিছিল। ইয়াৰ বাবে তেওঁ ১৯০৯ চনত পদাৰ্থ বিজ্ঞানৰ নোবেল বঁটাও লাভ কৰিছিল।
◽ জগদীশ চন্দ্ৰ বসুৰ অৱদান: আমি গৌৰৱেৰে মনত ৰখা উচিত যে, মাৰ্কনিৰ সমসাময়িকভাৱে ভাৰতৰ মহান বিজ্ঞানী ছাৰ জগদীশ চন্দ্ৰ বসুৱেও একেই গৱেষণা চলাই আছিল। ১৮৯৫ চনত তেওঁ কলকাতাৰ টাউন হলত অতি লঘুতৰংগ (Millimeter waves) ব্যৱহাৰ কৰি বাৰুদৰ বিস্ফোৰণ আৰু ঘণ্টা বজাই দেখুৱাইছিল। যদিও পেটেণ্ট বা ব্যৱসায়িকীকৰণৰ অভাৱত তেওঁ মাৰ্কনিৰ দৰে সেই সময়ত বিশ্বজুৰি স্বীকৃতি পোৱা নাছিল, তথাপিও আধুনিক বিজ্ঞানত ৰেডিঅ' তৰংগৰ গৱেষণাত তেওঁৰ অৱদান অপৰিসীম।
◽ কাৰিকৰী বিকাশ: আৰম্ভণিতে ৰেডিঅ' কেৱল 'মৰ্ছ কোড' (Morse Code) বা 'টেলিগ্ৰাফি'ৰ বাবে ব্যৱহাৰ হৈছিল। শব্দ বা মানুহৰ মাত প্ৰেৰণ কৰাটো তেতিয়াও এক সপোন আছিল। ভেকুৱাম টিউব (Vacuum Tube) আৰু অন্যান্য প্ৰযুক্তিৰ দ্ৰুত বিকাশৰ ফলতহে আমি আজিৰ ৰেডিঅ' পালোঁ।
⚪ বিশ্ব আৰু ভাৰতত ৰেডিঅ'ৰ প্ৰথম সেৱা সম্প্ৰচাৰ
ৰেডিঅ'ৰ যাত্ৰা আৰম্ভ হৈছিল পৰীক্ষাগাৰৰ চাৰিসীমাৰ পৰা, কিন্তু ই জনপ্ৰিয় হৈ পৰিল যেতিয়া ই মানুহৰ ঘৰলৈ বিনোদন কঢ়িয়াই আনিলে।
◽ বিশ্বৰ প্ৰথম সম্প্ৰচাৰ: ১৯০৬ চনৰ ২৪ ডিচেম্বৰত অৰ্থাৎ বৰদিনৰ আগদিনা আমেৰিকাৰ বিজ্ঞানী ৰেগিনাল্ড ফেস্কেণ্ডেনে (Reginald Fessenden) প্ৰথমবাৰৰ বাবে কেৱল সংকেতৰ সলনি মানুহৰ মাত আৰু সংগীত অনাতাঁৰ যোগে প্ৰচাৰ কৰিছিল। তেওঁ ভায়লিন বজাইছিল আৰু বাইবেলৰ এটা অংশ পাঠ কৰিছিল। আটলান্টিক মহাসাগৰত থকা জাহাজৰ নাবিকসকলে এই শব্দ শুনি আচৰিত হৈ পৰিছিল। এয়াই আছিল আধুনিক ৰেডিঅ' সম্প্ৰচাৰৰ আৰম্ভণি।
◽ ভাৰতত ৰেডিঅ'ৰ প্ৰৱেশ: ভাৰতবৰ্ষত ৰেডিঅ'ৰ ইতিহাস বৰ্তমানতকৈও অধিক ৰোমাঞ্চকৰ।
◽ ১৯২৩ চনৰ জুন মাহত 'ৰেডিঅ' ক্লাব অফ বম্বে'ই (Radio Club of Bombay) দেশত প্ৰথমবাৰৰ বাবে অনাতাঁৰ সম্প্ৰচাৰ আৰম্ভ কৰে।
◽ ১৯২৭ চনৰ ২৩ জুলাইত 'ইণ্ডিয়ান ব্ৰডকাষ্টিং কোম্পানী' (IBC) নামৰ এটা ব্যক্তিগত প্ৰতিষ্ঠানে বোম্বাই কেন্দ্ৰৰ পৰা নিয়মীয়া সম্প্ৰচাৰ আৰম্ভ কৰে। ইয়াৰ কিছুদিন পাছতে কলিকতা কেন্দ্ৰও আৰম্ভ হয়।
◽ ১৯৩০ চনত চৰকাৰে এই সেৱা নিজৰ হাতলৈ নিয়ে আৰু ইয়াৰ নাম হয় 'ইণ্ডিয়ান ষ্টেট ব্ৰডকাষ্টিং চাৰ্ভিছ' (ISBS)।
◽ ১৯৩৬ চনৰ ৮ জুনত ইয়াৰ নাম সলনি কৰি 'অল ইণ্ডিয়া ৰেডিঅ'' (All India Radio) বা 'এয়াৰ' (AIR) ৰখা হয়।
◽ পৰৱৰ্তী সময়ত ১৯৫৬ চনত মাইচুৰৰ বিখ্যাত কবি পণ্ডিত চন্দ্ৰ শেখৰৰ পৰামৰ্শক্ৰমে ইয়াক 'আকাশবাণী' বুলি নামকৰণ কৰা হয়।
⚪ অসমত ৰেডিঅ'ৰ আগমন আৰু প্ৰথম কেন্দ্ৰ
অসমৰ বাবে ১৯৪৮ চনটো আছিল এক ঐতিহাসিক বৰ্ষ। দেশ স্বাধীন হোৱাৰ মাত্ৰ এবছৰৰ পাছতেই অসমত অনাতাঁৰ সেৱাৰ শুভাৰম্ভ ঘটিছিল। ই কেৱল বাতৰিৰ মাধ্যম নাছিল, ই আছিল অসমীয়া সংস্কৃতি সংৰক্ষণ আৰু প্ৰচাৰৰ এক শক্তিশালী মজিয়া।
◽ প্ৰথম কেন্দ্ৰৰ জন্ম: ১৯৪৮ চনৰ ১ জুলাইত অসমৰ গুৱাহাটীত প্ৰথমটো অনাতাঁৰ কেন্দ্ৰ মুকলি কৰা হয়। গুৱাহাটীৰ উজান বজাৰৰ ওচৰত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ পাৰত এটা ভাড়াতীয়া ঘৰত এই কেন্দ্ৰটোৱে যাত্ৰা আৰম্ভ কৰিছিল। এই কেন্দ্ৰটোৰ শুভ উদ্বোধন কৰিছিল অসমৰ প্ৰথমগৰাকী মুখ্যমন্ত্ৰী লোকপ্ৰিয় গোপীনাথ বৰদলৈয়ে।
◽ ড° ভূপেন হাজৰিকাৰ ভূমিকা: গুৱাহাটী কেন্দ্ৰ স্থাপনৰ আৰম্ভণিৰ সময়ছোৱাত সুধাকণ্ঠ ড° ভূপেন হাজৰিকাৰ অৱদান অনস্বীকাৰ্য। তেখেত এই কেন্দ্ৰৰ শুভাৰম্ভণি অনুষ্ঠানৰ লগত ওতপ্ৰোতভাৱে জড়িত আছিল আৰু অসমীয়া সংগীতক ৰেডিঅ'ৰ জৰিয়তে জনপ্ৰিয় কৰাত আগভাগ লৈছিল।
◽ পৰৱৰ্তী সম্প্ৰসাৰণ: গুৱাহাটী কেন্দ্ৰৰ পাছত ডিব্ৰুগড়, শিলচৰ, যোৰহাট আদি স্থানত ক্ৰমান্বয়ে ৰেডিঅ' কেন্দ্ৰ স্থাপন কৰা হয়। বিশেষকৈ ডিব্ৰুগড় কেন্দ্ৰই উজনি অসমৰ চাহ বাগিচাৰ শ্ৰমিকসকলৰ মাজত শিক্ষা আৰু সচেতনতা বৃদ্ধিৰ ক্ষেত্ৰত এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰিছিল।
⚪ আকাশবাণী গুৱাহাটী আৰু অসমীয়া জনপ্ৰিয় অনুষ্ঠানসমূহ
৯০ৰ দশকত বা তাৰ আগৰ সময়ছোৱাত যিসকলৰ জন্ম হৈছিল, তেওঁলোকৰ বাবে আকাশবাণী গুৱাহাটী কেৱল এটা চৰকাৰী প্ৰতিষ্ঠান নহয়, ই আছিল এক আৱেগ। ৰেডিঅ’ৰ সেই ধিমিক-ধামাত জ্বলা লাইটটো আৰু টিউনাৰটো ঘূৰাই ফ্ৰিকুৱেন্সী মিলোৱাৰ আমেজেই সুকীয়া আছিল।
তলত উল্লেখ কৰা অনুষ্ঠানবোৰ আছিল অসমীয়া সমাজ জীৱনৰ অবিচ্ছেদ্য অংগ:
◽ বন্দনা: পুৱাৰ আৰম্ভণি হৈছিল এই অনুষ্ঠানটোৰ জৰিয়তে। ভক্তিমূলক গীত আৰু প্ৰাৰ্থনাৰে দিনটোৰ শুভাৰম্ভ কৰিবলৈ মানুহে ৰেডিঅ'ৰ সন্মুখত ভিৰ কৰিছিল।
◽ বাতৰি (প্ৰাঞ্জল শইকীয়া আৰু অন্যান্যৰ কণ্ঠত): "এইয়া আকাশবাণী গুৱাহাটী... এতিয়া বাতৰি পঢ়িছো..." এই গম্ভীৰ কণ্ঠস্বৰ শুনাৰ লগে লগে গোটেই ঘৰখন নিস্তব্ধ হৈ পৰিছিল। বাতৰি কাকততকৈ আগতে খবৰ পোৱাৰ একমাত্ৰ মাধ্যম আছিল ৰেডিঅ'। সন্ধিয়াৰ আঞ্চলিক বাতৰি শুনাটো প্ৰতিজন সচেতন নাগৰিকৰ অভ্যাস আছিল।
◽ আইদেউৰ বুলনি: মহিলাসকলৰ বাবে উৎসৰ্গিত এই অনুষ্ঠানটো আছিল অত্যন্ত জনপ্ৰিয়। ইয়াত কেৱল ৰন্ধন-প্ৰকৰণেই নহয়, মহিলাৰ স্বাস্থ্য, শিক্ষা আৰু সামাজিক অধিকাৰ সম্পৰ্কে আলোচনা কৰা হৈছিল। বহু গ্ৰাম্য মহিলাই এই অনুষ্ঠানৰ জৰিয়তে সমাজৰ বিভিন্ন খবৰ পাইছিল।
◽ মণিকূট আৰু কণ কথা: শিশুসকলৰ বাবে প্ৰচাৰিত এই অনুষ্ঠানবোৰত সাধুকথা, গীত আৰু কুইজ প্ৰতিযোগিতা অনুষ্ঠিত হৈছিল। দেওবাৰে পুৱা শিশুসকলে এই অনুষ্ঠান শুনিবলৈ ব্যাকুল হৈ ৰৈছিল। "ভাইটি-ভনীটিহঁত..." বুলি আৰম্ভ কৰা সেই সম্বোধন আজিও আমাৰ কাণত বাজে।
◽ সুৰৰ পঞ্জী আৰু চিত্ৰগীতি: শ্ৰোতাৰ অনুৰোধত মৰমৰ গীতবোৰ বজোৱা হৈছিল। মানুহে পোষ্টকাৰ্ডত নিজৰ নাম আৰু গীতৰ নাম লিখি কেন্দ্ৰলৈ পঠিয়াইছিল। নিজৰ নামটো ৰেডিঅ'ত ঘোষণা কৰিলে যি আনন্দ লাগিছিল, সেয়া বৰ্ণনা কৰিব নোৱাৰি।
◽ নাটক (বুধবৰীয়া আৰু শনিবৰীয়া): আকাশবাণীৰ নাটক আছিল এক সুকীয়া অনুভৱ। কেৱল শব্দ আৰু আৱহ সংগীতৰ জৰিয়তে শ্ৰোতাৰ মনত এখন সম্পূৰ্ণ ছবি অংকন কৰিব পৰাটো আছিল ৰেডিঅ' নাটকৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ গুণ। অসমৰ বহু বিখ্যাত অভিনেতা-অভিনেত্ৰীয়ে ৰেডিঅ' নাটকৰ জৰিয়তে অভিনয় জীৱন আৰম্ভ কৰিছিল। ব্ৰজেন বৰুৱা, তচদ্দুক ইউচকুফ আদিৰ দৰে মহান শিল্পীৰ কণ্ঠ আছিল এক সম্পদ।
◽ কৃষি দৰ্শন/গাওঁঁৰ কথা: খেতিয়কসকলৰ বাবে কৃষি পৰামৰ্শ, বতৰৰ আগজাননী আৰু আধুনিক কৃষি পদ্ধতিৰ বিষয়ে জনোৱা এই অনুষ্ঠানসমূহে অসমৰ গ্ৰাম্য অৰ্থনীতিত এক নীৰৱ বিপ্লৱ আনিছিল।
◽ যুৱবাণী: যুৱপ্ৰজন্মৰ বাবে বিশেষভাৱে প্ৰস্তুত কৰা এই অনুষ্ঠানত কেৰিয়াৰ, সাহিত্য, আৰু নতুন গায়ক-গাধিকাসকলক সুযোগ দিয়া হৈছিল। জে.পি. দাস, দ্বীপেন বৰুৱাৰ দৰে শিল্পীৰ গীতসমূহ জনপ্ৰিয় কৰাত ইয়াৰ ভূমিকা আছিল।
⚪ অসমত এফ.এম. (FM) সেৱা: ৰেডিঅ'ৰ আধুনিকীকৰণ
২০০০ চনৰ পিছৰ ফালে যেতিয়া ৰেডিঅ'ৰ জনপ্ৰিয়তা কিছু কমি আহিছিল, তেতিয়াই প্ৰৱেশ ঘটিল 'এফ.এম.' (Frequency Modulation) ৰেডিঅ'ৰ। ই ৰেডিঅ'ৰ ধাৰণাটোকেই সলনি কৰি পেলালে। গম্ভীৰ আৰু আনুষ্ঠানিক শৈলীৰ পৰা আঁতৰি আহি ই হ'ল অধিক তৰুণ, সজীৱ আৰু বিনোদনধৰ্মী।
◽ এফ.এম.ৰ আগমন: অসমত এফ.এম. সেৱাৰ প্ৰচলন আৰম্ভ হয় ২০০৭-২০০৮ চনৰ আশে-পাশে। প্ৰথমে চৰকাৰী এফ.এম. ৰেইনবো (FM Rainbow) আৰু এফ.এম. গোল্ডে (FM Gold) শ্ৰোতাৰ মন জয় কৰে। ইয়াৰ জৰিয়তে শ্ৰোতাই উন্নত মানৰ শব্দ (Stereo Sound) উপভোগ কৰিবলৈ সক্ষম হ'ল।
◽ ব্যক্তিগত এফ.এম. চেনেলৰ ধুমুহা: গুৱাহাটীত ব্যক্তিগত খণ্ডৰ এফ.এম. চেনেলৰ প্ৰৱেশে এক নতুন জোৱাৰ আনিলে। 'ৰেডিঅ' উ-লা-লা' (Radio Ooo La La) আছিল উত্তৰ-পূবৰ প্ৰথমটো ব্যক্তিগত এফ.এম. ষ্টেচন। ইয়াৰ পাছতে আহিল বিগ এফ.এম., ৰেড এফ.এম., আৰু ৰেডিঅ' মিৰ্চি।
⚪ অসমৰ জনপ্ৰিয় এফ.এম. চেনেল আৰু অনুষ্ঠানসমূহ
বৰ্তমান সময়ত গুৱাহাটী আৰু অসমৰ বিভিন্ন চহৰত এফ.এম. ৰেডিঅ' অত্যন্ত জনপ্ৰিয়, বিশেষকৈ গাড়ী চলাই থাকোঁতে বা যুৱপ্ৰজন্মৰ মাজত।
◽ ৯৫.০ এফ.এম. (95.0 FM - All India Radio): যদিও ই আকাশবাণীৰ অংশ, তথাপিও ইয়াত আধুনিক গীত আৰু পুৰণি গীতৰ সংমিশ্ৰণ বজোৱা হয়। দুপৰীয়াৰ সময়ত পুৰণি অসমীয়া আৰু হিন্দী গীতৰ অনুষ্ঠানবোৰ বয়োজ্যেষ্ঠসকলৰ বৰ প্ৰিয়।
◽ ৯২.৭ বিগ এফ.এম. (92.7 BIG FM): এই চেনেলটোৱে "ধুন বডল কে তো' দেখো" টেগলাইনৰ সৈতে জনপ্ৰিয়তা অৰ্জন কৰিছে। ইয়াত সাধাৰণতে কিছু ধীৰ আৰু সুৱদী সুৰৰ গীত বেছিকৈ বজোৱা হয়।
◽ জনপ্ৰিয় অনুষ্ঠান: "সুহানা চফৰ উইথ অন্নু কাপুৰ" (ৰাষ্ট্ৰীয় প্ৰচাৰিত) আৰু স্থানীয় আৰ.জে. (RJ) সকলৰ দ্বাৰা পৰিচালিত ৰাতিৰ অনুষ্ঠানবোৰ য'ত শ্ৰোতাৰ আৱেগিক কাহিনী শুনোৱা হয়, সেইবোৰ অত্যন্ত জনপ্ৰিয়। 'লাভ ষ্টেচন' ধৰণৰ শ্ব’বোৰেও যুৱপ্ৰজন্মক আকৰ্ষণ কৰে।
◽ ৯৩.৫ ৰেড এফ.এম. (93.5 RED FM): "বজাতে ৰহো" টেগলাইনৰ বাবে বিখ্যাত এই চেনেলটোৰ শৈলী অতি মধুৰ, দ্ৰুত আৰু আমোদজনক। ইয়াত 'মৰ্নিং নম্বৰ ১' (Morning No 1) অনুষ্ঠানটো আটাইতকৈ বেছি জনপ্ৰিয়। আৰ.জে. মণ্ডি (RJ Mandy) বা আৰ.জে. পাহিৰ (RJ Pahi) দৰে জনপ্ৰিয় আৰ.জে.সকলে ইয়াত সমাজৰ বিভিন্ন সমস্যা হাস্যৰসৰ মাজেৰে দাঙি ধৰে। ৰাজনৈতিক ব্যংগ, প্ৰেংক কল (Prank Call) আৰু দ্ৰুত লয়ৰ গীতেৰে এই চেনেলটোৱে সদায় সক্ৰিয় কৰি ৰাখে।
◽ ৰেডিঅ' Gup- Shup (৯৪.৩ এফ.এম.): গুৱাহাটীৰ আন এটা জনপ্ৰিয় ষ্টেচন যিটো পূৰ্বতে ৰেডিঅ' উ-লা-লা নামেৰে জনা গৈছিল। ই উত্তৰ-পূবৰ সংগীত আৰু সংস্কৃতিৰ ওপৰত অধিক গুৰুত্ব দিয়ে। স্থানীয় বেণ্ডৰ গীত আৰু নৱপ্ৰজন্মৰ শিল্পীসকলক ইয়াত যথেষ্ট সুযোগ দিয়া হয়।
◽ ৯৮.৩ ৰেডিঅ' মিৰ্চি (98.3 Radio Mirchi): "ইটচ হট" (It's Hot) - এই চেনেলে বলিউডৰ নতুন গীতবোৰৰ বাবে জনাজাত। জনপ্ৰিয় অনুষ্ঠান: ইয়াত 'মিৰ্চি মুৰ্গা'ৰ দৰে কমেডি অনুষ্ঠান আৰু ৰাতিৰ শিতানত ভূতুৰা কাহিনী বা প্ৰেমৰ কাহিনী শুনোৱা অনুষ্ঠানবোৰ বহুলভাৱে সমাদৃত। আৰ.জে.সকলৰ কথা কোৱাৰ ষ্টাইল আৰু আধুনিক বাচনভংগীয়ে কলেজীয়া ছাত্ৰ-ছাত্ৰীক বেছিকৈ আকৰ্ষণ কৰে।
◽ জ্ঞান তৰংগ (৯০.৪ এফ.এম.): এইটো এটা সম্প্ৰদায় বা কমিউনিটি ৰেডিঅ' (Community Radio)। কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ ৰাজ্যিক মুক্ত বিশ্ববিদ্যালয়ে পৰিচালনা কৰা এই কেন্দ্ৰটোৱে শিক্ষামূলক অনুষ্ঠান, আলোচনা চক্ৰ আৰু স্থানীয় লোক-সংস্কৃতিৰ প্ৰচাৰত গুৰুত্ব দিয়ে। ছাত্ৰ-ছাত্ৰীৰ বাবে ই এক জ্ঞানৰ ভঁৰাল।
⚪ ৰেডিঅ'ৰ ভৱিষ্যত
আজি আমি ক'ব পাৰোঁ যে ঘৰৰ চুকত থকা সেই বিশাল কাঠৰ বাকচটো বা এনালগ ৰেডিঅ'টো হেৰাই গৈছে সঁচা, কিন্তু ৰেডিঅ'ৰ আত্মাটো জীয়াই আছে। আজি ৰেডিঅ' সোমাই পৰিছে আমাৰ ম'বাইল ফোনত, আমাৰ গাড়ীৰ ডেশ্ববৰ্ডত (Dashboard) আৰু ইন্টাৰনেটৰ পডকাষ্টত (Podcast)।
আগতে মানুহে নিৰ্দিষ্ট সময়ত খবৰ শুনিবলৈ ৰৈ আছিল, এতিয়া ইন্টাৰনেট ৰেডিঅ'ৰ জৰিয়তে যিকোনো সময়তে যিকোনো অনুষ্ঠান শুনিব পাৰি। আগতে কেৱল চৰকাৰী ঘোষণা শুনা গৈছিল, এতিয়া এফ.এম.ৰ জৰিয়তে আমি পাওঁ বিনোদন আৰু বন্ধুৰ দৰে কথা কোৱা আৰ.জে. (RJ) সকলক।
কিন্তু আজিও, বানপানীৰ সময়ত যেতিয়া ম'বাইলৰ নেটৱৰ্ক নাথাকে বা বিজুলী নাথাকে, তেতিয়া বেটেৰী লগোৱা সেই পুৰণি ৰেডিঅ'টোৱেই হৈ পৰে আমাৰ একমাত্ৰ ভৰসা।
বানপানীৰ সতৰ্কবাণীয়েই হওক বা জৰুৰীকালীন খবৰেই হওক, ৰেডিঅ'ৰ বিশ্বাসযোগ্যতা আজিও অটুট আছে।
বিশ্ব ৰেডিঅ' দিৱসৰ এই পবিত্ৰ ক্ষণত আমি সেই পুৰণি দিনবোৰলৈ শ্ৰদ্ধা জনাইছোঁ আৰু একেলগে নতুন প্ৰযুক্তিৰ মাধ্যমেৰে ৰেডিঅ'ক আকোৱালি লৈছোঁ। যান্ত্ৰিকতাৰ মাজতো মানুহৰ কণ্ঠস্বৰৰ যি উম, সেই উম কেৱল ৰেডিঅ'ইহে দিব পাৰে। সেয়েহে হয়তো ৰেডিঅ' কেতিয়াও মৰি নাযায়, ই কেৱল সময়ৰ লগে লগে সলনি হয়।
এই বিশ্ব ৰেডিঅ' দিৱসত আপুনিও আপোনাৰ ম'বাইলৰ এফ.এম. টো অন কৰক আৰু কিছু সময়ৰ বাবে হেৰাই যাওক সুৰৰ মায়াজালত। পুৰণি স্মৃতিবোৰক ৰোমন্থন কৰক, কাৰণ— "এইয়া আকাশবাণী..." এই শব্দকেইটা কেৱল এটা বাক্য নহয়, ই আমাৰ অসমীয়া আৱেগৰ এক স্পন্দন।
