সাৱধান! গৰমত জলকীয়া খালে এইবোৰ ৰোগৰ লগতে স্নায়ুতন্ত্ৰৰ ক্ষতি কৰে; চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ সতৰ্কতা।
( অপূৰ্ব দাস )
গ্ৰীষ্মকালত বতৰৰ উষ্ণতা আৰু আৰ্দ্ৰতা দুয়োটাই অস্বাভাৱিকভাৱে বৃদ্ধি পায়। এনে সময়ত আমাৰ শৰীৰৰ স্বাভাৱিক উত্তাপ নিয়ন্ত্ৰণ প্ৰক্ৰিয়াটোৱে কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰিবলগীয়া হয়। সেয়েহে এই সময়ছোৱাত আমাৰ খাদ্যাভ্যাসৰ ওপৰত বিশেষ গুৰুত্ব প্ৰদান কৰাটো অতি প্ৰয়োজনীয় হৈ পৰে। আমাৰ সমাজত বহুতো লোকে গৰমৰ দিনতো অত্যাধিক পৰিমাণে জলা বা জলকীয়া খাবলৈ ভাল পায়। সোৱাদৰ বাবে জলকীয়া গ্ৰহণ কৰাটো এক সাধাৰণ কথা যদিও, ইয়াৰ অতিৰিক্ত ব্যৱহাৰে শৰীৰত বিভিন্ন ধৰণৰ গুৰুতৰ ৰোগ বা স্বাস্থ্যজনিত সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। জলকীয়াত থকা 'কেপচাইচিন' নামৰ ৰাসায়নিক পদাৰ্থবিধে আমাৰ শৰীৰৰ উষ্ণতা তাৎক্ষণিকভাৱে বৃদ্ধি কৰাৰ লগতে পাচন তন্ত্ৰ, ছাল আৰু বিশেষকৈ স্নায়ুতন্ত্ৰৰ ওপৰত গভীৰ নেতিবাচক প্ৰভাৱ পেলায়। তলত গৰমৰ দিনত অত্যাধিক জলকীয়া খালে হ'ব পৰা ৰোগসমূহ আৰু ইয়াৰ ফলত স্নায়ুৰ দুৰ্বলতা কিয় আহে, সেই বিষয়ে বিতংভাৱে আলোচনা কৰা হ'ল।
🔴 পাচন তন্ত্ৰৰ গুৰুতৰ সমস্যা আৰু তীব্ৰ এচিডিটি
◽ গৰমৰ দিনত আমাৰ পাচন শক্তি সাধাৰণতে কিছু পৰিমাণে দুৰ্বল হৈ থাকে। তেনে সময়ত অত্যাধিক জলকীয়া খালে পাকস্থলীত পাচক ৰস বা এচিডৰ পৰিমাণ অস্বাভাৱিকভাৱে বৃদ্ধি পায়। ইয়াৰ ফলত বুকু জ্বলা-পোৰা কৰা, তীব্ৰ গেছট্ৰিক আৰু পেটৰ বিষৰ দৰে সমস্যাই সঘনাই দেখা দিয়ে। অতিৰিক্ত জলা যোৱাৰ ফলত পাকস্থলীৰ কোমল আৱৰণত প্ৰদাহৰ সৃষ্টি হয়, যাক চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ভাষাত 'গেছট্ৰাইটিছ' বুলি কোৱা হয়।
🔴 পেটৰ আৰু খাদ্যনলীৰ আলচাৰ বা ঘাঁ
◽ জলকীয়াত থকা প্ৰধান উপাদান কেপচাইচিনে পাকস্থলীৰ ভিতৰৰ সুৰক্ষামূলক শ্লেষ্মাৰ তৰপটোৰ ব্যাপক ক্ষতি সাধন কৰিব পাৰে। নিয়মিতভাৱে অতিৰিক্ত জলকীয়া গ্ৰহণ কৰিলে পাকস্থলী আৰু ক্ষুদ্ৰান্ত্ৰত পেপটিক আলচাৰ বা ঘাঁ হোৱাৰ সম্ভাৱনা বহুগুণে বৃদ্ধি পায়। গৰমৰ দিনত শৰীৰৰ উত্তাপ বেছি থকাৰ বাবে আৰু পানীৰ পৰিমাণ কমি যোৱাৰ ফলত এই আলচাৰৰ সমস্যা অধিক গুৰুতৰ হ'ব পাৰে, যাৰ ফলত ৰোগীয়ে বমি কৰাৰ সময়ত তেজ ওলোৱাৰ দৰে ভয়াবহ পৰিস্থিতিৰো সন্মুখীন হ'বলগীয়া হ'ব পাৰে।
🔴 অৰ্শ বা পাইলছ ৰোগৰ তীব্ৰতা বৃদ্ধি
◽ গৰমত পানীৰ অভাৱ, ঘাম ওলোৱা আৰু অতিৰিক্ত জলা খাদ্যৰ বাবে মানুহৰ শৌচ কঠিন হৈ পৰে আৰু কোষ্ঠকাঠিন্যৰ সৃষ্টি হয়। মলত্যাগৰ সময়ত অত্যধিক চাপ প্ৰয়োগ কৰিবলগীয়া হোৱাৰ ফলত মলদ্বাৰৰ সিৰাসমূহ ফুলি উঠে আৰু অৰ্শ বা পাইলছ ৰোগৰ সৃষ্টি হয়। জলকীয়াৰ কেপচাইচিন শৰীৰত হজম নোহোৱাকৈ মলৰ সৈতে ওলাই আহে, যিয়ে মলদ্বাৰত তীব্ৰ জ্বলা-পোৰা, বিষ আৰু ৰক্তক্ষৰণৰ সৃষ্টি কৰে।
🔴 মাৰাত্মক জলশূণ্যতা বা ডিহাইড্ৰেচন
◽ জলকীয়া খালে আমাৰ শৰীৰৰ আভ্যন্তৰীণ উষ্ণতা বৃদ্ধি পায় আৰু শৰীৰে এই উষ্ণতা নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ প্ৰচুৰ পৰিমাণে ঘাম উৎপন্ন কৰে। গৰমৰ দিনত এনেদৰে অতিৰিক্ত ঘাম ওলালে শৰীৰৰ পৰা অত্যাৱশ্যকীয় পানী আৰু খনিজ লৱণ দ্ৰুতগতিত ওলাই যায়। ইয়াৰ ফলত তীব্ৰ জলশূণ্যতাৰ সৃষ্টি হয়। জলশূণ্যতাই মূৰ ঘূৰোৱা, মূৰৰ বিষ, ভাগৰ লগা আৰু মাৰাত্মক শাৰীৰিক দুৰ্বলতাৰ কাৰণ হ'ব পাৰে।
🔴 স্নায়ুতন্ত্ৰৰ অতিৰিক্ত উদ্দীপনা আৰু ক্লান্তি
◽ জলকীয়াত থকা প্ৰধান ৰাসায়নিক উপাদান কেপচাইচিনে আমাৰ শৰীৰৰ বিষ আৰু উষ্ণতা গ্ৰহণকাৰী স্নায়ুকোষসমূহক সক্ৰিয় কৰি তোলে। যেতিয়া আমি অত্যাধিক পৰিমাণে জলকীয়া খাওঁ, তেতিয়া এই স্নায়ুবোৰে অত্যধিক সক্ৰিয় হৈ অহৰহ মগজুলৈ বিষ আৰু তীব্ৰ গৰমৰ সংকেত প্ৰেৰণ কৰি থাকে। এই ধাৰাবাহিক অতিৰিক্ত উদ্দীপনাৰ ফলত স্নায়ুকোষবোৰ অতি সোনকালেই ভাগৰি পৰে। দীৰ্ঘদিন ধৰি এনে উদ্দীপনা চলি থাকিলে স্নায়ুবোৰে নিজৰ কৰ্মক্ষমতা হেৰুৱায় আৰু দুৰ্বল হৈ পৰে।
🔴 চাবচটেন্স-পি নামৰ ৰাসায়নিক পদাৰ্থৰ অভাৱ
◽ আমাৰ শৰীৰৰ স্নায়ুৱে মগজুলৈ বিষ আৰু অন্যান্য সংবেদনৰ সংকেত পঠিয়াবলৈ 'চাবচটেন্স-পি' নামৰ এবিধ বিশেষ নিউৰ'ট্ৰেন্সমিটাৰ বা ৰাসায়নিক পদাৰ্থ ব্যৱহাৰ কৰে। অত্যধিক পৰিমাণৰ জলকীয়া খালে স্নায়ুকোষৰ পৰা এই চাবচটেন্স-পি পদাৰ্থবিধ দ্ৰুতগতিত নিৰ্গত হ'বলৈ ধৰে। যদিহে নিয়মীয়াকৈ অত্যাধিক জলকীয়া খোৱা হয়, তেন্তে স্নায়ুত এই পদাৰ্থৰ বৃহৎ অভাৱ ঘটে। ইয়াৰ ফলত স্নায়ুৰ সংবেদনশীলতা অস্বাভাৱিকভাৱে হ্ৰাস পায় আৰু এক প্ৰকাৰৰ স্নায়ৱিক দুৰ্বলতা বা অসাড়তা আহে।
🔴 পাচন তন্ত্ৰৰ স্নায়ুৰ ক্ষতি আৰু পুষ্টিহীনতা
◽ আমাৰ পাচন তন্ত্ৰত এক বিশাল স্নায়ুৰ জালিকা থাকে যাক এণ্টেৰিক নাৰ্ভাচ চিষ্টেম বুলি কোৱা হয়। অত্যাধিক জলকীয়াই পাচন তন্ত্ৰৰ এই স্নায়ুবোৰত তীব্ৰ প্ৰদাহৰ সৃষ্টি কৰে, যাৰ ফলত হজম প্ৰক্ৰিয়া ব্যাহত হয়। শৰীৰে খাদ্যৰ পৰা প্ৰয়োজনীয় ভিটামিন, বিশেষকৈ ভিটামিন বি-কমপ্লেক্স সঠিকভাৱে শোষণ কৰিব নোৱাৰা হয়। ভিটামিন বি-ৰ অভাৱৰ ফলত 'পেৰিফেৰেল নিউৰ'পেথী' বা স্নায়ুৰোগৰ সৃষ্টি হয়। ইয়াৰ ফলত হাত-ভৰি জিনজিনোৱা, জুই লগাৰ দৰে অনুভৱ হোৱা, অবশ লগা আৰু সমগ্ৰ শৰীৰত স্নায়ুৰ তীব্ৰ দুৰ্বলতা আহে।
🔴 মগজুৰ ওপৰত মানসিক আৰু শাৰীৰিক চাপ
◽ জলকীয়াই সৃষ্টি কৰা জ্বলা-পোৰা আৰু বিষৰ অনুভৱৰ সৈতে যুঁজ দিবলৈ আমাৰ মগজুৱে এণ্ডৰফিন নামৰ হৰম'ন নিৰ্গত কৰে যাতে বিষ উপশম হয়। কিন্তু মাত্ৰাধিক আৰু সঘনাই জলকীয়া সেৱনৰ ফলত মগজু আৰু স্নায়ুতন্ত্ৰই অনবৰতে এক ধৰণৰ কৃত্ৰিম জৰুৰীকালীন অৱস্থাৰ সন্মুখীন হ'ব লগা হয়। এই অহৰহ চাপে স্নায়ুৰ স্বাভাৱিক কাম-কাজত ভয়ানক ব্যাঘাত জন্মায় আৰু মানুহজনক শাৰীৰিক তথা মানসিকভাৱে সম্পূৰ্ণ দুৰ্বল আৰু ক্লান্ত কৰি তোলে।
🔴 সাৱধানতা
◽ গৰমৰ দিনত শৰীৰ সুস্থিৰ আৰু শীতল কৰি ৰাখিবলৈ জলকীয়াৰ ব্যৱহাৰ অতি সীমিত আৰু নিয়ন্ত্ৰিত হোৱা উচিত। পৰিমিত পৰিমাণৰ জলকীয়াই শৰীৰত ৰোগ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা বৃদ্ধি কৰাত সহায় কৰিব পাৰে যদিও, ইয়াৰ অত্যাধিক মাত্ৰাই পাচন তন্ত্ৰৰ পৰা আৰম্ভ কৰি মগজুৰ সূক্ষ্ম স্নায়ুলৈকে ভয়াবহ ক্ষতি কৰিব পাৰে। সেয়েহে গ্ৰীষ্মকালৰ প্ৰচণ্ড গৰমত শৰীৰক ৰোগমুক্ত কৰি ৰাখিবলৈ অতিৰিক্ত জলা খাদ্যৰ পৰিৱৰ্তে অধিক পৰিমাণে বিশুদ্ধ পানী, সতেজ ফল-মূলৰ ৰস, আৰু সেউজীয়া শাক-পাচলি গ্ৰহণ কৰাত বিশেষ গুৰুত্ব দিয়া উচিত।
( বিঃদ্ৰঃ এই লিখনিটো চিকিৎসকৰ সহায় লৈ লিখা হৈছে )
