১৪ ফেব্ৰুৱাৰী প্ৰেমৰ দিৱস উপলক্ষেঃ আপুনি প্ৰেম নে যৌন সম্পৰ্ক বিচাৰে?
( অপূৰ্ব দাস )
ইয়াত লিখা এই বিষয়টো বৰ্তমান সমাজৰ এক অতি গুৰুত্বপূৰ্ণ আৰু স্পৰ্শকাতৰ বিষয়। আজিৰ আধুনিক যুগত প্ৰেম আৰু যৌনতাৰ মাজৰ সংঘাত, মানুহৰ মানসিকতাৰ পৰিৱৰ্তন আৰু সম্পৰ্কৰ সংজ্ঞা সলনি হোৱা সম্পৰ্কে তলত বিস্তাৰিতভাৱে আলোচনা কৰা হ'ল।
◽আধুনিক যুগত প্ৰেম, যৌনতা আৰু সম্পৰ্কৰ বিৱৰ্তন: এক বিশ্লেষণ
মানৱ সভ্যতাৰ আদিৰে পৰা 'প্ৰেম' শব্দটোৱে এক পৱিত্ৰ, স্বৰ্গীয় আৰু আৱেগিক অনুভূতিক বুজাই আহিছে। কিন্তু একবিংশ শতিকাত ভৰি দি আমি দেখিবলৈ পাইছোঁ যে এই চিৰন্তন ধাৰণাটোৰ দ্ৰুত পৰিৱৰ্তন ঘটিছে। আজিৰ সমাজত প্ৰেমতকৈ ক্ষন্তেকীয়া সম্পৰ্ক বা যৌনতাই বেছি প্ৰাধান্য পোৱা যেন অনুভৱ হয়।
প্ৰেম আৰু যৌনতা দুটা সম্পূৰ্ণ পৃথক সত্তা, অথচ আজিৰ প্ৰজন্মই এই দুয়োটাকে একাকাৰ কৰি পেলাইছে বা কেৱল শাৰীৰিক সুখকহে অগ্ৰাধিকাৰ দিছে।
◽আজিৰ সময়ত মানুহে প্ৰেম কৰিবলৈ কিয় ভয় কৰে?
প্ৰেম কৰিবলৈ মানুহে ভয় কৰাৰ অন্তৰালত কেইবাটাও মনস্তাত্বিক আৰু সামাজিক কাৰণ আছে।
(১) বিশ্বাসঘাতকতাৰ ভয় (Fear of Betrayal):
আজিৰ সমাজত সম্পৰ্কবোৰ বৰ ঠুনুকা হৈ পৰিছে। চাৰিওফালে প্ৰতাৰণা আৰু বিবাহ বিচ্ছেদৰ হাৰ বৃদ্ধি পোৱাৰ ফলত নতুন প্ৰজন্মই কাৰোবাৰ ওপৰত সম্পূৰ্ণ ভৰসা কৰিবলৈ ভয় কৰে। "যদি মই আঘাত পাওঁ?"— এই প্ৰশ্নটোৱে মানুহক আৱেগিকভাৱে কাৰোবাৰ কাষ চপাৰ পৰা বিৰত ৰাখে।
(২) স্বাধীনতা হেৰুৱাৰ ভয়:
আধুনিক জীৱনশৈলীত 'ব্যক্তিগত স্বাধীনতা' বা 'Personal Space' এটা ডাঙৰ বিষয়। বহুতে ভাৱে যে প্ৰেমত পৰিলে বা কমিটমেণ্টত গলে তেওঁলোকৰ স্বাধীনতা খৰ্ব হ'ব। লগসংগীৰ প্ৰতি থকা দায়িত্ববোধক বহুতে বোজা বুলি গণ্য কৰে।
(৩) কেৰিয়াৰ আৰু প্ৰতিযোগিতা:
বৰ্তমান যুগটো তীব্ৰ প্ৰতিযোগিতাৰ যুগ। মানুহে নিজৰ কেৰিয়াৰ গঢ়িবলৈ ইমান ব্যস্ত যে প্ৰেমৰ দৰে আৱেগিক সম্পৰ্কক লালন-পালন কৰিবলৈ তেওঁলোকৰ সময় আৰু মানসিক শক্তিৰ অভাৱ ঘটে। প্ৰেমৰ বাবে যি ত্যাগ আৰু সময়ৰ প্ৰয়োজন, সেয়া দিবলৈ অনেকেই অপাৰগ বা অনিচ্ছুক।
(৪) বিকল্পৰ আধিক্য (Paradox of Choice):
ডেটিং এপ আৰু ছ’চিয়েল মিডিয়াৰ যুগত মানুহৰ সন্মুখত অলেখ বিকল্প থাকে। ই মানুহক স্থিৰ হ'বলৈ নিদিয়ে। "ইয়াতকৈ বেছি ভাল কাৰোবাক পাম নেকি?"— এই চিন্তাই মানুহক এক গভীৰ প্ৰেমৰ সম্পৰ্কত বান্ধ খোৱাত বাধা দিয়ে।
◽প্ৰেমতকৈ যৌন সম্পৰ্কক কিয় বেছি পচন্দ কৰা হয়?
আজিকালিৰ বহুতো যুৱক-যুৱতীয়ে আৱেগিক বান্ধোনতকৈ 'No Strings Attached' বা 'Friends with Benefits' ধৰণৰ সম্পৰ্ক বেছি পচন্দ কৰা দেখা যায়। ইয়াৰ মূল কাৰণবোৰ তলত উল্লেখ কৰা হ'ল -
(১) দায়িত্বহীন সুখ: প্ৰেমত আৱেগিক দায়িত্ব থাকে, কিন্তু কেৱল যৌন সম্পৰ্কত সেই দায়িত্ব নাথাকে। আজিৰ ব্যস্ত আৰু মানসিক চাপযুক্ত জীৱনত মানুহে জটিলতাৰ পৰা মুক্ত হৈ সহজ আৰু ক্ষন্তেকীয়া সুখ বিচাৰে। যৌনতাই কোনো আৱেগিক লেঠা নোহোৱাকৈ শৰীৰৰ তৃষ্ণা নিবাৰণ কৰে। অৰ্থাৎ প্ৰেমত পৰিলে দায়িত্ব পালন কৰিব লগা হয়, কিন্তু যৌন সম্পৰ্কত দায়িত্ব নাথাকে। যৌন সম্পৰ্ক স্থাপন কৰাৰ পিছত সাধাৰণ সম্পৰ্ক হৈ পৰে আৰু ইয়াত কোনো দায়িত্ব নাথাকে।
(২) তৎক্ষণাৎ সন্তুষ্টি (Instant Gratification): আমি এনে
এটা যুগত বাস কৰিছোঁ য’ত সকলো বস্তু লগে লগে পোৱা যায়। খাদ্যৰ পৰা আৰম্ভ কৰি মনোৰঞ্জনলৈকে সকলো 'অন ডিমাণ্ড'। সম্পৰ্কৰ ক্ষেত্ৰতো মানুহে সেই একেই মানসিকতা পোষণ কৰে। প্ৰেম গঢ় লৈ উঠিবলৈ সময় লাগে, ধৈৰ্য লাগে। কিন্তু যৌনতাই তাৎক্ষণিকভাৱে ডোপামিন (Dopamine) ক্ষৰণ কৰি মনক সাময়িক সুখ দিয়ে।
(৩) পশ্চিমীয়া সংস্কৃতিৰ প্ৰভাৱ: আমাৰ সমাজত পশ্চিমীয়া 'হুক-আপ কালচাৰ' (Hook-up Culture)ৰ প্ৰভাৱ দ্ৰুতগতিত বৃদ্ধি পাইছে। চিনেমা, ৱেব চিৰিজ আৰু ইণ্টাৰনেটৰ জৰিয়তে যৌনতা এটা অতি সহজলভ্য আৰু উপভোগ্য বস্তু হিচাপে প্ৰদৰ্শিত হৈছে, য’ত প্ৰেমৰ গভীৰতাৰ স্থান তেনেই নগণ্য।
(৪) আৱেগিক আঘাতৰ পৰা পলায়ন: যিসকল মানুহে অতীতত প্ৰেমত আঘাত পাইছে, তেওঁলোকে পুনৰ সেই কষ্ট পাবলৈ নিবিচাৰে। সেয়েহে, তেওঁলোকে আৱেগক বাদ দি কেৱল শৰীৰৰ চাহিদা পূৰণ কৰাটোকে সুৰক্ষিত বুলি ভাৱে।
◽প্ৰেম আৰু যৌনতা: এক আধ্যাত্মিক আৰু লৌকিক পাৰ্থক্য
প্ৰেম আৰু যৌনতা সম্পূৰ্ণ পৃথক। এই কথাষাৰ ধ্ৰুৱসত্য।
❤️প্ৰেম হ'ল আত্মাৰ মিলন: প্ৰকৃত প্ৰেমৰ আধাৰ হ'ল ত্যাগ, সন্মান, বুজাবুজি আৰু বিশ্বাস। ই শৰীৰৰ উৰ্ধত। এজন মানুহক যেতিয়া আপুনি সঁচাকৈ ভাল পায়, তেতিয়া তেওঁৰ শৰীৰটোতকৈ তেওঁৰ মনটো আপোনাৰ বাবে বেছি গুৰুত্বপূৰ্ণ হৈ পৰে। বয়সৰ লগে লগে শৰীৰৰ সৌন্দৰ্য আৰু যৌন ক্ষমতা কমি যায়, কিন্তু প্ৰকৃত প্ৰেম সময়ৰ লগে লগে গাঢ় হৈ গৈ থাকে। বৃদ্ধাৱস্থাত যেতিয়া যৌনতাৰ কোনো অস্তিত্ব নাথাকে, তেতিয়াও যিটো বস্তুৱে দুজন মানুহক একেলগে ধৰি ৰাখে, সেয়াই হ'ল প্ৰেম।
🫂যৌনতা হ'ল জৈৱিক প্ৰয়োজন: আনহাতে, যৌনতা প্ৰকৃতিয়ে সৃষ্টি কৰা এটা জৈৱিক প্ৰক্ৰিয়া। ইয়াৰ মূল উদ্দেশ্য বংশবৃদ্ধি আৰু শাৰীৰিক সুখ। এই সুখ তেনেই ক্ষন্তেকীয়া। যৌন সম্ভোগৰ কিছু সময় পাছতে সেই উত্তেজনা বা সুখ নাইকিয়া হৈ যায়। যদি কোনো সম্পৰ্ক কেৱল যৌনতাৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি গঢ়ি উঠে, তেন্তে সেই সম্পৰ্ক দীৰ্ঘস্থায়ী হোৱাটো প্ৰায় অসম্ভৱ। কাৰণ শৰীৰৰ আকৰ্ষণ কমি যোৱাৰ লগে লগে সেই সম্পৰ্কৰো অন্ত পৰে।
🫂❤️ প্ৰেমত যৌনতাৰ স্থান: প্ৰকৃত প্ৰেমত যৌনতা থাকিব পাৰে, কিন্তু ই প্ৰেমৰ একমাত্ৰ বা প্ৰধান চৰ্ত নহয়। প্ৰেমত যৌনতা হ'ল দুজন মানুহৰ আৱেগিক মিলনৰ এক শাৰীৰিক প্ৰকাশভংগী মাত্ৰ। কিন্তু বৰ্তমান সময়ত যৌনতাকে প্ৰেমৰ প্ৰমাণ বুলি ভুল কৰা হয়। আচলতে, পৱিত্ৰ প্ৰেমত স্পৰ্শতকৈ অনুভৱৰ গুৰুত্ব বেছি। দূৰৈত থাকিও, এজনে আনজনৰ বাবে অপেক্ষা কৰা, এজনে আনজনৰ মংগল কামনা কৰা— এয়াই প্ৰকৃত প্ৰেমৰ নিদৰ্শন।
সমাজ যিমানেই আধুনিক নহওক কিয়, মানুহৰ মনৰ গভীৰতাত আচলতে এক স্থায়ী আৰু নিৰাপদ আশ্ৰয়ৰ প্ৰয়োজন সদায় থাকে। কেৱল যৌনতাই মানুহক কেতিয়াও সম্পূৰ্ণ মানসিক শান্তি দিব নোৱাৰে। ই হয়তো শৰীৰক শান্ত কৰিব পাৰে, কিন্তু আত্মাক অতৃপ্ত কৰি ৰাখে।
আজিৰ প্ৰজন্মই প্ৰেম কৰিবলৈ ভয় কৰে বা যৌনতাক প্ৰাধান্য দিয়ে— ই এক সামাজিক সংক্ৰমণৰ দৰে। কিন্তু দিনৰ শেষত, যেতিয়া মানুহ অকলশৰীয়া হয়, তেতিয়া তেওঁক কেৱল শৰীৰ নহয়, এটা বুজনশীল মনৰ প্ৰয়োজন হয়। দৈহিক সুখৰ আয়ুস কম, কিন্তু মনৰ মিলনৰ সুখ অনন্ত। সেয়েহে, মানুহে বুজি পোৱা উচিত যে যৌনতা জীৱনৰ এটা অংশ হ'ব পাৰে, কিন্তু ই কেতিয়াও প্ৰেমৰ বিকল্প হ'ব নোৱাৰে। প্ৰেমৰ পৱিত্ৰতা আৰু ইয়াৰ আৱেগিক গভীৰতাইহে মানুহক প্ৰকৃত অৰ্থত পূৰ্ণাংগ কৰে।
