কেলচিয়ামৰ অভাৱৰ উপৰিও আৰু কি কি কাৰণত দাঁতৰ বিষ হ'ব পাৰে?
🔴 দাঁতৰ বিষৰ বিভিন্ন কাৰণসমূহ
সাধাৰণতে মানুহে ভাৱে যে কেৱল কেলচিয়ামৰ অভাৱ হ'লেই দাঁতৰ বিষ বা অন্যান্য সমস্যাই দেখা দিয়ে। কেলচিয়ামে আমাৰ দাঁত আৰু হাড় মজবুত কৰি ৰখাত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে, এই কথা সঁচা। কিন্তু দাঁতৰ বিষ হোৱাৰ আঁৰত কেলচিয়ামৰ অভাৱৰ উপৰিও আন বহুতো গুৰুত্বপূৰ্ণ কাৰণ লুকাই থাকিব পাৰে। সঠিক সময়ত এই কাৰণসমূহ চিনাক্ত কৰি চিকিৎসা নকৰিলে ই ভৱিষ্যতে ভয়ানক ৰূপ ধাৰণ কৰিব পাৰে। তলত কেলচিয়ামৰ অভাৱৰ বাহিৰেও দাঁতৰ বিষ হোৱাৰ মূল কাৰণসমূহ বিতংভাৱে আলোচনা কৰা হ'ল।
🔴 দাঁতত গাঁত বা কেভিটি সৃষ্টি হোৱা
◽ দাঁতৰ বিষৰ আটাইতকৈ সাধাৰণ আৰু প্ৰধান কাৰণটোৱেই হৈছে দাঁতৰ কেভিটি বা দাঁতৰ মাজত গাঁত সৃষ্টি হোৱা। আমি খোৱা খাদ্যৰ সৰু টুকুৰা দাঁতৰ ফাঁকত লাগিলে তাত বেক্টেৰিয়াই সোনকালে বংশবৃদ্ধি কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰে।
◽ এই বেক্টেৰিয়াবোৰে খাদ্যৰ শৰ্কৰা অংশৰ লগত বিক্ৰিয়া কৰি এবিধ এচিড উৎপন্ন কৰে। এই এচিডে লাহে লাহে আমাৰ দাঁতৰ বাহিৰৰ কঠিন আৱৰণ, যাক এনামেল বুলি কোৱা হয়, সেয়া সম্পূৰ্ণৰূপে ক্ষয় নিবলৈ ধৰে।
◽ যেতিয়া এনামেল ক্ষয় যোৱাৰ পিছত এই বেক্টেৰিয়াৰ সংক্ৰমণ দাঁতৰ ভিতৰৰ স্তৰ অৰ্থাৎ ডেন্টিন আৰু তাৰ পিছত একেবাৰে ভিতৰৰ পাল্প পায়গৈ, তেতিয়া অতিপাত বিষ অনুভৱ হয়। পাল্পত বহুতো স্নায়ু থাকে বাবেই বিষ বেছি হয়।
🔴 দাঁতৰ আলুৰ ৰোগ বা জিনজিভাইটিছ
◽ দাঁতৰ আলুৰ বিভিন্ন সংক্ৰমণৰ ফলতো মানুহৰ প্ৰচণ্ড দাঁতৰ বিষ হ'ব পাৰে। সঠিকভাৱে মুখৰ যতন নল'লে দাঁতৰ একেবাৰে গুৰিত প্লেক বা টাৰ্টাৰ নামৰ আৱৰণ জমা হয়।
◽ এই প্লেকৰ বাবে দাঁতৰ আলুত তীব্ৰ প্ৰদাহৰ সৃষ্টি হয়, যাক চিকিৎসা বিজ্ঞানৰ ভাষাত জিনজিভাইটিছ বুলি কোৱা হয়। ইয়াৰ ফলত দাঁতৰ আলু অতিশয় ৰঙা পৰে, ফুলি উঠে আৰু তেজ ওলায়।
◽ এই ৰোগে সময়মতে চিকিৎসা নাপালে ভয়াৱহ ৰূপ লয় আৰু পেৰিঅ'ডন্টাইটিছ নামৰ ৰোগৰ সৃষ্টি কৰে, যিয়ে দাঁতক ধৰি ৰখা হাড় আৰু কলাসমূহ ধ্বংস কৰে। ফলত দাঁত দুৰ্বল হৈ পৰে।
🔴 দাঁতৰ গুৰিত পূঁজ জমা হোৱা বা এবচেছ
◽ বেক্টেৰিয়াৰ সংক্ৰমণ গৈ দাঁতৰ একেবাৰে ভিতৰৰ অংশ পালেগৈ দাঁতৰ গুৰিত বিস্তৰ পৰিমাণে পূঁজ জমা হ'বলৈ ধৰে। এই যন্ত্ৰণাদায়ক অৱস্থাটোক ডেণ্টেল এবচেছ বুলি কোৱা হয়।
◽ এই অৱস্থাত ৰোগীয়ে অনবৰতে অসহ্যকৰ বিষ অনুভৱ কৰে। এই বিষ কেৱল দাঁততে আৱদ্ধ নাথাকি দাঁতৰ পৰা ক্ৰমান্বয়ে কাণ, বুকু আৰু ডিঙিলৈকে বিয়পি পৰিব পাৰে।
◽ ডেণ্টেল এবচেছ হ'লে কেৱল দাঁতৰ বিষেই নহয়, ইয়াৰ লগতে ৰোগীৰ জ্বৰ উঠা, মুখ ফুলি যোৱা আৰু মুখৰ পৰা তীব্ৰ দুৰ্গন্ধ ওলোৱা আদি লক্ষণো দেখা যায়।
🔴 দাঁত ভঙা বা ফাট মেলা সমস্যা
◽ দুৰ্ঘটনাৰ ফলত, টান বস্তু চোবাওঁতে বা আঘাত পালে দাঁত ভাঙি যাব পাৰে বা ফাট মেলিব পাৰে।
◽ ফাট মেলা অংশৰে অতি গৰম বা চেঁচা পানীয়, বা বিভিন্ন ধৰণৰ বেক্টেৰিয়া অতি সহজেই দাঁতৰ একেবাৰে ভিতৰৰ স্নায়ুলৈ প্ৰৱেশ কৰিবলৈ সক্ষম হয়।
◽ কেতিয়াবা এই ফাট খালী চকুৰে দেখা নাযায়, কিন্তু আহাৰ চোবাওঁতে তীব্ৰ বিষ অনুভৱ হয়। ইয়াক ক্ৰেকড টুথ ছীন্দ্ৰম বোলে।
🔴 আক্কেল দাঁত ওলোৱাৰ গুৰুতৰ সমস্যা
◽ সাধাৰণতে সোতৰ ৰ পৰা পঁচিশ বছৰ বয়সৰ ভিতৰত মানুহৰ মুখৰ পিছফালে আক্কেল দাঁত ওলায়।
◽ বহুতৰ ক্ষেত্ৰত এই নতুন দাঁত ওলাবলৈ মুখত পৰ্যাপ্ত ঠাই নাথাকে, যাৰ ফলত ই আধা ওলোৱা অৱস্থাত আৱদ্ধ থাকে বা বেকা হৈ ওলাই আহে।
◽ ইয়াৰ ফলস্বৰূপে কাষৰ আন দাঁত আৰু আলুত প্ৰচণ্ড হেঁচা পৰে আৰু তাত সংক্ৰমণ ঘটি তীব্ৰ বিষৰ সৃষ্টি কৰে। ইয়াক ইম্পেক্টেড উইজডম টুথ বোলে।
🔴 চাইনাছৰ সংক্ৰমণৰ প্ৰভাৱ
◽ দাঁতৰ সমস্যা নথকাকৈয়ো কেতিয়াবা প্ৰচণ্ড দাঁতৰ বিষ হ'ব পাৰে। ইয়াৰ এটা প্ৰধান কাৰণ হ'ল চাইনাচাইটিছ বা চাইনাছৰ তীব্ৰ সংক্ৰমণ।
◽ আমাৰ ওপৰৰ পাৰিৰ দাঁতৰ শিপাসমূহ মেক্সিলাৰী চাইনাছৰ একেবাৰে ওচৰত অৱস্থিত। যেতিয়া চাইনাছত বেক্টেৰিয়া বা ভাইৰাছৰ সংক্ৰমণ হৈ ই ফুলি উঠে, তেতিয়া তাৰ তীব্ৰ চাপ শিপাত পৰে।
◽ ইয়াৰ ফলত ওপৰৰ পাৰিৰ দাঁতবোৰত তীব্ৰ বিষ অনুভৱ হয়। সাধাৰণতে অতিমাত্ৰা চৰ্দি বা এলাৰ্জীৰ ফলত এই সমস্যা বেছিকৈ দেখা পোৱা যায়।
🔴 ভুল খাদ্যাভ্যাস আৰু এনামেল ক্ষয়
◽ অত্যাধিক পৰিমাণে এচিডযুক্ত পানীয়, শীতল পানীয়, বা অতিৰিক্ত মিঠাই জাতীয় ক্ষতিকাৰক খাদ্য সঘনাই গ্ৰহণ কৰিলে দাঁতৰ এনামেল অতি দ্ৰুতগতিত ক্ষয় হ'বলৈ ধৰে। এই অৱস্থাই দাঁতৰ ক্ষতি সাধন কৰে।
◽ ব্ৰাছ কৰোঁতে অত্যধিক জোৰ প্ৰয়োগ কৰিলে বা বয়সৰ লগে লগে দাঁতৰ আলু তললৈ নামি যায়, যাৰ ফলত দাঁতৰ শিপা ওলাই পৰে আৰু তীব্ৰ বিষ হয়।
◽ এনামেল ক্ষয় হ'লে দাঁতৰ ভিতৰৰ সংবেদনশীল অংশ সম্পূৰ্ণ মুকলি হৈ পৰে আৰু ফলস্বৰূপে যিকোনো বস্তু খালেই অতিমাত্ৰা চেন্সিটীভিটি বা বিষৰ সৃষ্টি হয়।
◽ ওপৰোক্ত কাৰণসমূহৰ পৰা স্পষ্ট হৈ পৰে যে দাঁতৰ বিষ কেৱল মাত্ৰ কেলচিয়ামৰ অভাৱতেই নহয়, মুখৰ স্বাস্থ্যৰ প্ৰতি আমাৰ চৰম অৱহেলাৰ ফলতো হ'ব পাৰে।
দাঁতৰ বিষৰ দৰে সমস্যাৰ পৰা হাত সাৰিবলৈ নিয়মীয়াকৈ দিনটোত কমেও দুবাৰকৈ সঠিক নিয়মত ব্ৰাছ কৰাটো প্ৰয়োজন। প্ৰতি ছমাহৰ মূৰে মূৰে অভিজ্ঞ দন্ত চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ গ্ৰহণ কৰিলে ভৱিষ্যতৰ সমস্যাৰ পৰা হাত সাৰিব পাৰি। আমাৰ মুখৰ পৰিচ্ছন্নতাই আমাৰ সামগ্ৰিক স্বাস্থ্য ৰক্ষাত যথেষ্ট সহায় কৰে।
