শেহতীয়াকৈ শোণিতপুৰ জিলাৰ জামুগুৰিহাটৰ চন্দ্ৰপুৰ গাঁৱত জলাতংক ৰোগে তীব্ৰ আতংকৰ সৃষ্টি কৰিছে।
By Good Assam
এটা বলিয়া কুকুৰৰ আক্ৰমণৰ ফলত গাঁৱখনৰ কেইবাটাও পশুধনৰ কৰুণ মৃত্যু হোৱা ঘটনাই এতিয়া সমগ্ৰ অঞ্চলটোতে ব্যাপক চাঞ্চল্য আৰু ভয়ৰ সৃষ্টি কৰিছে। স্থানীয় ৰাইজে জানিবলৈ দিয়া মতে, কিছু দিন পূৰ্বে এটা বলিয়া কুকুৰে গাঁৱখনৰ কেইবাটাও পোহনীয়া জীৱ-জন্তুক কামুৰিছিল। ইয়াৰ পাছৰে পৰা পশুধনসমূহৰ গাত অস্বাভাৱিক লক্ষণ দেখা দিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু পৰ্যায়ক্ৰমে তিনিজনীকৈ গাইগৰুৰ লগতে কেইবাটাও ছাগলীৰ মৃত্যু হয়। এই অনাকাংক্ষিত আৰু ভয়াবহ ঘটনাত পশুপালকসকল আৰ্থিকভাৱে মষিমূৰ হৈ পৰিছে। অসমৰ গ্ৰামাঞ্চলত পশুধন হৈছে কৃষকৰ অৰ্থনীতিৰ মূল আধাৰ। এটা গাইগৰু বা ছাগলীৰ মৃত্যুৱে এটা দৰিদ্ৰ পৰিয়ালৰ ওপৰত কিমান ডাঙৰ আৰ্থিক সংকট নমাই আনিব পাৰে, সেয়া সহজেই অনুমেয়।
স্থানীয় ৰাইজে এই ঘটনা সন্দৰ্ভত পশু চিকিৎসা বিভাগক অৱগত কৰাৰ পাছত পশু চিকিৎসালয়ৰ এক বিশেষজ্ঞ দলে গাঁৱখন পৰিদৰ্শন কৰে। তেওঁলোকৰ নিৰৱচ্ছিন্ন পৰীক্ষা আৰু নিৰীক্ষণৰ অন্তত এই মাৰাত্মক ৰোগবিধ জলাতংক বুলিয়েই নিশ্চিত কৰা হৈছে। পশু চিকিৎসকৰ দলটোৱে চন্দ্ৰপুৰ গাঁৱত সংক্ৰমণ হোৱা এই ৰোগটো জলাতংক বুলি আনুষ্ঠানিকভাৱে ঘোষণা কৰাৰ পাছৰে পৰা গাঁৱবাসী অধিক চিন্তিত আৰু শংকিত হৈ পৰিছে। কিয়নো জলাতংক এবিধ অতি মাৰাত্মক আৰু প্ৰাণঘাতী ৰোগ। প্ৰণিধানযোগ্য যে, আমাৰ দেশ ভাৰতবৰ্ষত প্ৰতি বছৰে প্ৰায় বহু হাজাৰ লোকৰ কেৱল জলাতংক ৰোগৰ ফলতেই অকাল মৃত্যু হয়। সেয়েহে এই ৰোগ যাতে অঞ্চলটোৰ আন পশুধন বা মানুহৰ দেহলৈ কোনো কাৰণতে বিয়পিব নোৱাৰে, তাৰ বাবে গাঁৱবাসীয়ে চৰকাৰলৈ কাতৰ আহ্বান জনাইছে।
🔴 জলাতংক ৰোগ কি আৰু ই কেনেকৈ বিয়পে?
জলাতংক বা ৰেবিজ হৈছে এবিধ অতি ভয়ংকৰ আৰু মাৰাত্মক ভাইৰাছজনিত ৰোগ, যিটো প্ৰধানকৈ ৰেবিজ ভাইৰাছৰ দ্বাৰা সংক্ৰমিত হয়। এই ৰোগ এবাৰ লক্ষণ প্ৰকাশ পোৱাৰ পাছত ৰোগীক বচোৱাটো প্ৰায় অসম্ভৱ হৈ পৰে।
◽ জলাতংক ৰোগ প্ৰধানকৈ আক্ৰান্ত জীৱ-জন্তুৰ লেলাউটিৰ জৰিয়তে বিয়পে।
◽ যেতিয়া জলাতংক ৰোগত আক্ৰান্ত কোনো কুকুৰ, মেকুৰী, বান্দৰ, শিয়াল, বা বাদুলীয়ে সুস্থ মানুহ বা আন পশুধনক কামোৰে বা আঁচুৰে, তেতিয়া আক্ৰান্ত জন্তুটোৰ লেলাউটিত থকা ৰেবিজ ভাইৰাছ মানুহ বা পশুধনৰ শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰে।
◽ যদি মানুহৰ শৰীৰত আগৰ পৰাই কোনো কটা-ছিঙা ঘা থাকে আৰু সেই ঘাত আক্ৰান্ত জন্তুটোৱে চেলেকে, তেতিয়াও এই ভাইৰাছ তেজৰ লগত মিহলি হৈ শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰিব পাৰে।
◽ ভাইৰাছবিধ শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰাৰ পাছত স্নায়ুতন্ত্ৰৰ জৰিয়তে লাহে লাহে মগজুলৈ গতি কৰে। মগজুত সংক্ৰমণ হোৱাৰ পাছতেই ৰোগৰ লক্ষণসমূহ প্ৰকাশ পাবলৈ ধৰে।
◽ এই ৰোগ বতাহ বা পানীৰ জৰিয়তে বিয়পি নপৰে। ই কেৱল আক্ৰান্ত প্ৰাণীৰ প্ৰত্যক্ষ সংস্পৰ্শ, বিশেষকৈ কামোৰ বা আঁচোৰৰ ফলতহে বিয়পে।
🔴 জলাতংক ৰোগৰ লক্ষণসমূহ
জলাতংক ৰোগৰ লক্ষণসমূহ মানুহ আৰু জীৱ-জন্তুৰ ক্ষেত্ৰত কিছু বেলেগ ধৰণৰ হ'লেও ইয়াৰ মূল প্ৰভাৱ স্নায়ুতন্ত্ৰৰ ওপৰতেই পৰে। সংক্ৰমণৰ পৰা লক্ষণ প্ৰকাশ পোৱালৈকে সময়ছোৱাক ইনকিউবেচন পিৰিয়ড বুলি কোৱা হয়, যিটো কেইবাদিনৰ পৰা কেইবামাহলৈকে হ'ব পাৰে।
◽ পশুধন বা জীৱ-জন্তুৰ ক্ষেত্ৰত দেখা দিয়া লক্ষণসমূহ:
প্ৰথম অৱস্থাত জন্তুটোৰ আচৰণত অস্বাভাৱিক পৰিৱৰ্তন দেখা যায়। শান্ত জন্তু হঠাতে আক্ৰমণাত্মক হৈ পৰিব পাৰে বা অতি সক্ৰিয় জন্তু নিস্তেজ হৈ পৰিব পাৰে।
জন্তুটোৱে অকাৰণত ভুকিবলৈ বা চিঞৰিবলৈ ধৰে। মাতটো সলনি হৈ কৰ্কশ হৈ পৰে।
মুখৰ পৰা অত্যাধিক পৰিমাণে লেলাউটি বা ফেন ওলাবলৈ ধৰে।
পানী বা খাদ্য গিলি থোৱাত কষ্ট পায়, কিয়নো ডিঙিৰ পেশীসমূহ পক্ষাঘাতগ্ৰস্ত হৈ পৰে।
জন্তুটোৱে উদ্দেশ্যহীনভাৱে ঘূৰি ফুৰে আৰু সন্মুখত পোৱা যিকোনো বস্তুকে কামুৰিবলৈ চেষ্টা কৰে।
শেষৰ পৰ্যায়ত জন্তুটো পক্ষাঘাতৰ বলি হয় আৰু কেইদিনমানৰ ভিতৰতে মৃত্যুমুখত পৰে।
জামুগুৰিহাটৰ চন্দ্ৰপুৰ গাঁৱৰ পশুধনসমূহৰ ক্ষেত্ৰতো এনেধৰণৰ লক্ষণেই প্ৰকাশ পাইছিল বুলি ৰাইজে জানিবলৈ দিছে।
◽ মানুহৰ ক্ষেত্ৰত দেখা দিয়া লক্ষণসমূহ:
কামোৰা ঠাইখিনিৰ আশে-পাশে বিষ, খজুৱতি বা জিনজিননি অনুভৱ হোৱাটো প্ৰথম লক্ষণ হ'ব পাৰে।
প্ৰাথমিক অৱস্থাত জ্বৰ, মূৰৰ বিষ, বমি ভাব, আৰু অত্যাধিক ভাগৰ অনুভৱ হয়।
ৰোগী অতিশয় অস্থিৰ হৈ পৰে, খং উঠে আৰু মানসিক ভাৰসাম্য হেৰুৱাই পেলায়।
পানীৰ প্ৰতি ভয় এই ৰোগৰ এক প্ৰধান আৰু বিশেষ লক্ষণ। ৰোগীয়ে পানী খাবলৈ চেষ্টা কৰিলে ডিঙিৰ পেশীত তীব্ৰ সংকোচন আৰু বিষ হয়, যাৰ ফলত পানী দেখিলেই ৰোগীয়ে ভয় খাবলৈ ধৰে।
পোহৰ আৰু শব্দৰ প্ৰতি অতি সংবেদনশীল হৈ পৰে।
পৰৱৰ্তী সময়ত ৰোগী ক'মালৈ গুচি যায় আৰু অৱশেষত উশাহ-নিশাহ লোৱাত কষ্ট হৈ মৃত্যু ঘটে।
🔴 জলাতংক ৰোগৰ চিকিৎসা আৰু প্ৰতিৰোধ
জলাতংক ৰোগৰ আটাইতকৈ ভয়ংকৰ দিশটো হ'ল, এবাৰ লক্ষণ প্ৰকাশ পোৱাৰ পাছত ইয়াৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট চিকিৎসা নাই আৰু ৰোগীৰ মৃত্যু প্ৰায় নিশ্চিত। সেয়েহে, প্ৰতিৰোধেই হৈছে এই ৰোগৰ পৰা বাচিব পৰা একমাত্ৰ উপায়।
◽ প্ৰাথমিক চিকিৎসা: কোনো কুকুৰ বা আন জন্তুৱে কামুৰিলে লগে লগে কামোৰা ঠাইখিনি চাবোন আৰু চলিত পানীৰে কমেও পোন্ধৰৰ পৰা বিছ মিনিট সময় ভালদৰে ধুব লাগে। ইয়াৰ ফলত লেলাউটিত থকা বেছিভাগ ভাইৰাছ নষ্ট হৈ যায়। ঘাত কেতিয়াও জলকীয়া, হালধি, চূণ, তেল বা মাটি আদি লগাব নালাগে। চাবোনেৰে ধোৱাৰ পাছত এণ্টিচেপ্টিক দৰৱ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি।
◽ এণ্টি ৰেবিজ ভেকচিন: জন্তুৱে কামোৰাৰ পাছত পলম নকৰি লগে লগে চিকিৎসকৰ কাষ চাপিব লাগে আৰু চিকিৎসকে নিৰ্ধাৰণ কৰা সময়সূচী অনুসৰি এণ্টি ৰেবিজ ভেকচিন বা প্ৰতিষেধক গ্ৰহণ কৰিব লাগে। এই ভেকচিনে শৰীৰত এণ্টিবডী সৃষ্টি কৰি ভাইৰাছবিধক মগজুলৈ যোৱাত বাধা দিয়ে।
◽ ৰেবিজ ইমিউন'গ্লবিউলিন: যদি কামোৰ গভীৰ হয়, ঘাৰ পৰা তেজ ওলায়, বা জন্তুটোৱে ডিঙি বা মূৰৰ অংশত কামোৰে, তেন্তে ভেকচিনৰ লগতে চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ অনুসৰি ৰেবিজ ইমিউন'গ্লবিউলিন বেজী লোৱাটো অত্যন্ত জৰুৰী।
◽ পশুধনৰ টিকাকৰণ: জলাতংক নিৰ্মূল কৰাৰ আটাইতকৈ ফলপ্ৰসূ উপায় হৈছে পোহনীয়া কুকুৰ, মেকুৰী আৰু অন্যান্য পশুধনক নিয়মীয়াকৈ প্ৰতিষেধক প্ৰদান কৰা। পথৰুৱা কুকুৰৰ জন্ম নিয়ন্ত্ৰণ আৰু টিকাকৰণ কাৰ্যসূচী চৰকাৰে কঠোৰভাৱে ৰূপায়ণ কৰিব লাগে।
🔴 চন্দ্ৰপুৰ গাঁৱৰ ৰাইজৰ দাবী আৰু প্ৰশাসনৰ কৰণীয়
জামুগুৰিহাটৰ চন্দ্ৰপুৰ গাঁৱত বৰ্তমান যি ভয়াৱহ পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি হৈছে, সি সঁচাকৈয়ে এক ডাঙৰ সতৰ্কবাণী। গাঁৱৰ সহজ-সৰল ৰাইজে পশুধন হেৰুৱাই দিশহাৰা হৈ পৰিছে। এই সংকটপূৰ্ণ সময়ত স্থানীয় ৰাইজে পশু চিকিৎসা বিভাগ আৰু স্থানীয় প্ৰশাসনৰ পৰা ক্ষিপ্ৰ আৰু ফলপ্ৰসূ ব্যৱস্থা গ্ৰহণৰ আশা কৰিছে।
◽ গাঁৱবাসীৰ দাবী অনুসৰি, প্ৰশাসনে অতি জৰুৰীভাৱে সমগ্ৰ গাঁৱখনত আৰু ইয়াৰ দাঁতিকাষৰীয়া অঞ্চলসমূহত পশুধনৰ বাবে বিনামূলীয়া আৰু সামূহিক প্ৰতিষেধক টিকাকৰণ শিবিৰৰ আয়োজন কৰিব লাগে।
◽ সংক্ৰমণৰ মূল কাৰণ হৈ পৰা বলিয়া কুকুৰটো আৰু যদি আন কোনো সন্দেহজনক জন্তু অঞ্চলটোত ঘূৰি ফুৰিছে, তেন্তে তেনে জন্তুৰ বিৰুদ্ধে বন বিভাগ আৰু পশু চিকিৎসা বিভাগৰ সহায়ত বিহিত ব্যৱস্থা গ্ৰহণ কৰিব লাগে যাতে সংক্ৰমণৰ শৃংখল সম্পূৰ্ণৰূপে ভাঙিব পৰা যায়।
◽ গাঁৱৰ ৰাইজৰ মাজত জলাতংক ৰোগৰ ভয়াৱহতা, ইয়াৰ প্ৰাথমিক চিকিৎসা আৰু ল'বলগীয়া সাৱধানতাসমূহৰ সম্পৰ্কে সজাগতা সৃষ্টিৰ বাবে জৰুৰী সজাগতা সভা অনুষ্ঠিত কৰিব লাগে।
◽ যিসকল লোকে ইতিমধ্যে সংক্ৰমিত পশুধনৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিছে বা মৃত্যু হোৱা পশুধনৰ মৃতদেহ সৎকাৰ কৰিছে, তেওঁলোককো স্বাস্থ্য বিভাগৰ জৰিয়তে পৰীক্ষা কৰি প্ৰয়োজনীয় প্ৰতিষেধক প্ৰদান কৰাৰ ব্যৱস্থা কৰিব লাগে।
সামৰণিত ক'ব পাৰি যে, জলাতংক এক অতি ভয়ংকৰ আৰু মৰণঘাতী ৰোগ যদিও সময়োচিত সজাগতা, প্ৰাথমিক চিকিৎসা আৰু সঠিক টিকাকৰণৰ জৰিয়তে ইয়াক সম্পূৰ্ণৰূপে প্ৰতিৰোধ কৰিব পাৰি। জামুগুৰিহাটৰ চন্দ্ৰপুৰ গাঁৱৰ এই দুখজনক ঘটনাই আমাক সকলোকে সোঁৱৰাই দিছে যে পশুধনৰ টিকাকৰণ আৰু পথৰুৱা কুকুৰৰ নিয়ন্ত্ৰণ সমাজৰ সুৰক্ষাৰ বাবে কিমান জৰুৰী। চৰকাৰ, স্থানীয় প্ৰশাসন আৰু ৰাইজৰ সন্মিলিত প্ৰচেষ্টাতহে এই ভয়ংকৰ ৰোগৰ সংক্ৰমণৰ পৰা সমাজখনক নিৰাপদ কৰি ৰখাটো সম্ভৱপৰ হ'ব। ৰাইজে এতিয়া প্ৰশাসনৰ ত্বৰিৎ পদক্ষেপলৈ আশাৰে বাট চাইছে।
