আজি হনুমান জয়ন্তী, কেনেকৈ হনুমান প্ৰভুক সন্তুষ্ট কৰিব। হনুমান প্ৰভুক সন্তুষ্ট কৰিলে কি কি দোষ আৰু ৰোগ দূৰ হয়?
( অপূৰ্ব দাস )
আজি পৱিত্ৰ হনুমান জয়ন্তী। সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষৰ লগতে অসমতো এই দিনটো অতি ভক্তি, শ্ৰদ্ধা আৰু উলহ-মালহেৰে পালন কৰা হয়। হিন্দু সনাতন ধৰ্মত ভগৱান হনুমানক পৰম ভক্তি, অসীম শক্তি, নিৰ্ভীক সাহস আৰু ত্যাগৰ প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰা হয়। তেওঁক 'সংকটমোচন' বুলিও কোৱা হয়, কিয়নো তেওঁ ভক্তৰ জীৱনলৈ অহা সকলো বিপদ, বিঘিনি আৰু দুখ নিমিষতে আঁতৰ কৰিব পাৰে। পৱনপুত্ৰ হনুমান ভগৱান শ্ৰীৰামৰ পৰম ভক্ত আৰু তেওঁক চিৰঞ্জীৱী বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। কলিযুগত হনুমান জীৱিত আৰু অতি সোনকালে সন্তুষ্ট হোৱা জাগ্ৰত দেৱতা হিচাপে পূজিত হয়। হনুমান জয়ন্তীৰ এই পৱিত্ৰ ক্ষণত প্ৰভুক সঠিক নিয়মেৰে সন্তুষ্ট কৰিব পাৰিলে মানৱ জীৱনৰ বহুতো অৱনতি, ৰোগ আৰু গ্ৰহৰ দোষ খণ্ডন হয়।
🟢 কেনেকৈ হনুমান প্ৰভুক সন্তুষ্ট কৰিব?
হনুমান প্ৰভুক সন্তুষ্ট কৰাৰ নিয়মসমূহ অতি সৰল যদিও ইয়াত গভীৰ ভক্তি আৰু নিস্বাৰ্থ প্ৰেমৰ প্ৰয়োজন। প্ৰভুক সন্তুষ্ট কৰাৰ কিছুমান বিশেষ আৰু ফলপ্ৰসূ উপায় তলত বৰ্ণনা কৰা হ'ল:
🔴 শ্ৰীৰামৰ নাম জপ কৰা
◽ হনুমান প্ৰভুক সন্তুষ্ট কৰাৰ আটাইতকৈ সহজ আৰু শ্ৰেষ্ঠ উপায় হৈছে ভগৱান শ্ৰীৰামৰ নাম জপ কৰা। যি ঠাইত শ্ৰীৰামৰ নাম বা কীৰ্তন লোৱা হয়, তাত হনুমান অদৃশ্য ৰূপত উপস্থিত থাকে বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।
◽ হনুমান জয়ন্তীৰ দিনা "শ্ৰী ৰাম জয় ৰাম জয় জয় ৰাম" বা কেৱল "ৰাম" মন্ত্ৰ উচ্চাৰণ কৰিলে প্ৰভু অতিশয় প্ৰসন্ন হয়।
🔴 হনুমান চালীসা আৰু সুন্দৰকাণ্ড পাঠ
◽ গোস্বামী তুলসীদাস ৰচিত হনুমান চালীসা পাঠ কৰিলে বালিকালৰ পৰা বৃদ্ধলৈকে সকলোৰে মনত সাহস আৰু ভক্তিৰ সঞ্চাৰ হয়।
◽ প্ৰতিদিনে, বিশেষকৈ মঙলবাৰ, শনিবাৰ আৰু হনুমান জয়ন্তীৰ দিনা হনুমান চালীসা, বজৰংগ বাণ বা ৰামচৰিতমানসৰ 'সুন্দৰকাণ্ড' পাঠ কৰিলে প্ৰভুৰ বিশেষ কৃপা লাভ কৰিব পাৰি। সুন্দৰকাণ্ড পাঠ কৰিলে জীৱনৰ ডাঙৰ ডাঙৰ বাধা দূৰ হয়।
🔴 সেন্দূৰ আৰু চামেলী তেল অৰ্পণ (চোলা চঢ়োৱা)
◽ পৌৰাণিক আখ্যান অনুসৰি, এবাৰ মাতা সীতাই শিৰত সেন্দূৰ পিন্ধা দেখি হনুমানে ইয়াৰ কাৰণ সোধাত সীতাই কৈছিল যে ই শ্ৰীৰামৰ আয়ুস আৰু প্ৰেম বৃদ্ধি কৰে। শ্ৰীৰামৰ প্ৰতি থকা অগাধ প্ৰেমৰ বাবে তেতিয়া হনুমানে নিজৰ সমগ্ৰ শৰীৰত সেন্দূৰ সানি লৈছিল।
◽ সেইবাবে হনুমান প্ৰভুক চামেলী তেলৰ লগত সেন্দূৰ মিহলাই অৰ্পণ কৰিলে তেওঁৰ কৃপা দৃষ্টি সোনকালে লাভ কৰিব পাৰি।
🔴 শুদ্ধ নৈবেদ্য আৰু প্ৰসাদ অৰ্পণ
◽ হনুমান প্ৰভু সাধাৰণ আৰু শুদ্ধ আহাৰৰ প্ৰতি সন্তুষ্ট। বুন্দিয়া, বেচনৰ লাডু, গুড়, বুট আৰু কল তেওঁৰ অতি প্ৰিয় প্ৰসাদ।
◽ প্ৰসাদৰ লগত তুলসী পাত অৰ্পণ কৰাটো অত্যন্ত জৰুৰী, কিয়নো তুলসী অবিহনে তেওঁ কোনো ভোগ গ্ৰহণ নকৰে বুলি শাস্ত্ৰত উল্লেখ আছে।
🔴 ব্ৰহ্মচৰ্য পালন আৰু নৈতিক শুদ্ধতা
◽ হনুমান প্ৰভু আজীৱন ব্ৰহ্মচাৰী। সেয়েহে তেওঁৰ পূজাৰ দিনা শাৰীৰিক আৰু মানসিক শুদ্ধতা ৰক্ষা কৰাটো অপৰিহাৰ্য।
◽ মনত কোনো বেয়া চিন্তা, ক্ৰোধ বা হিংসা ৰাখি হনুমানক পূজা কৰিলে ফল পোৱা নাযায়। সৎ পথত চলা আৰু পৰোপকাৰী লোকক তেওঁ সদায় ৰক্ষা কৰে।
হনুমান প্ৰভুক সন্তুষ্ট কৰিলে দূৰ হোৱা দোষ
জ্যোতিষ শাস্ত্ৰ অনুসৰি, মানুহৰ জীৱনলৈ অহা বহুতো বাধা-বিঘিনি নৱগ্ৰহৰ কুপ্ৰভাৱৰ বাবে আহে। হনুমান প্ৰভুক পূজা কৰিলে বিশেষকৈ কেইটামান ভয়ংকৰ গ্ৰহদোষৰ পৰা মুক্তি পাব পাৰি:
🔴 শনি দোষ (সাড়ে সাতী আৰু ঢৈয়া)
◽ নৱগ্ৰহৰ ভিতৰত আটাইতকৈ কঠোৰ ন্যায়াধীশ হৈছে শনি দেৱ। কিন্তু শনি দেৱে হনুমানক বৰদান দিছিল যে যিজনে হনুমানৰ পূজা কৰিব, তেওঁক শনি দেৱে কেতিয়াও আমনি নকৰে।
◽ যাৰ কুণ্ডলীত শনিৰ সাড়ে সাতী বা ঢৈয়া চলি আছে, তেওঁলোকে হনুমান প্ৰভুক আৰাধনা কৰিলে শনিৰ কুপ্ৰভাৱৰ পৰা ৰক্ষা পৰে আৰু জীৱনৰ সংগ্ৰাম লাঘৱ হয়।
🔴 মংগল দোষ
◽ কুণ্ডলীত মংগল গ্ৰহৰ অৱস্থান বেয়া হ'লে মানুহৰ স্বভাৱ খঙাল হয়, বিবাহত পলম হয়, পাৰিবাৰিক অশান্তি বৃদ্ধি পায় আৰু ঋণৰ বোজা বাঢ়ি যায়।
◽ হনুমান প্ৰভুক মংগলবাৰে উপবাস থাকি ৰঙা ফুল আৰু সেন্দূৰ অৰ্পণ কৰিলে মংগল দোষ খণ্ডন হয় আৰু জীৱনলৈ সুখ-শান্তি ঘূৰি আহে।
🔴 ৰাহু আৰু কেতুৰ কুপ্ৰভাৱ
◽ ৰাহু আৰু কেতু হৈছে ছাঁয়া গ্ৰহ। এই গ্ৰহৰ বেয়া প্ৰভাৱে মানুহক বিভ্ৰান্ত, নিৰাশ আৰু পথভ্ৰষ্ট কৰে।
◽ হনুমান চালীসাৰ নিয়মীয়া পাঠে ৰাহু আৰু কেতুৰ কু-দৃষ্টিৰ পৰা ভক্তক এক সুৰক্ষা কৱচ প্ৰদান কৰে।
🔴 নজৰ দোষ আৰু তন্ত্ৰ-মন্ত্ৰৰ প্ৰভাৱ
◽ বহু সময়ত মানুহ অজানিতে কাৰোবাৰ বেয়া নজৰ (Evil eye) বা ঋণাত্মক শক্তিৰ বলি হয়।
◽ হনুমান প্ৰভুৰ শক্তিয়ে এনে ধৰণৰ সকলো ঋণাত্মক শক্তি আৰু ভূত-প্ৰেতৰ ভয় বিনাশ কৰে। হনুমান চালীসাৰ "ভূত পিশাচ নিকত নহী আৱৈ, মহাবীৰ জব নাম সুনাৱৈ" শাৰীটোৱে ইয়াৰ প্ৰমাণ দিয়ে।
হনুমান প্ৰভুক সন্তুষ্ট কৰিলে দূৰ হোৱা ৰোগ আৰু সমস্যা
হনুমান প্ৰভুক 'ৰোগ হাৰক' বা ৰোগ নিৰাময়কাৰী বুলিও জনা যায়। তেওঁৰ আৰাধনাই কেৱল আধ্যাত্মিক নহয়, শাৰীৰিক আৰু মানসিক ৰোগো নিৰাময় কৰে:
🔴 মানসিক ৰোগ আৰু অকাৰণ ভয়
◽ আজিকালি বহু মানুহে মানসিক চাপ, নিৰাশা (Depression), আৰু অকাৰণ ভয়ত ভোগে।
◽ হনুমান প্ৰভুক ভক্তিৰে সুঁৱৰিলে মনত অপাৰ সাহস আৰু আত্মবিশ্বাসৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ উপাসনাই মনৰ দুৰ্বলতা আঁতৰাই মানসিক ভাৰসাম্য ৰক্ষা কৰাত সহায় কৰে।
🔴 দুৰাৰোগ্য ব্যাধি আৰু শাৰীৰিক বিষ
◽ "নাসৈ ৰোগ হৰৈ সব পীৰা, জপত নিৰন্তৰ হনুমত বীৰা" - হনুমান চালীসাৰ এই মন্ত্ৰৰ অৰ্থ হ'ল প্ৰভুৰ নাম নিৰন্তৰ জপ কৰিলে সকলো ৰোগ আৰু যন্ত্ৰণা নাশ হয়।
◽ দীৰ্ঘদিনীয়া ৰোগত আক্ৰান্ত ব্যক্তিয়ে সম্পূৰ্ণ বিশ্বাসেৰে 'হনুমান বাহুক' পাঠ কৰিলে বা প্ৰভুৰ চৰণামৃত গ্ৰহণ কৰিলে স্বাস্থ্যৰ উন্নতি ঘটে। কোৱা হয় যে তুলসীদাসে হাতৰ তীব্ৰ বিষত ভুগোঁতে এই হনুমান বাহুক ৰচনা কৰিছিল আৰু ৰোগমুক্ত হৈছিল।
🔴 শাৰীৰিক দুৰ্বলতা আৰু আলস্য
◽ হনুমান শক্তি, বল আৰু বীৰত্বৰ প্ৰতীক। যিসকল লোক শাৰীৰিকভাৱে দুৰ্বল বা যিসকলৰ কামত মন নবহে, তেওঁলোকে হনুমানৰ ধ্যান কৰিলে শৰীৰত নতুন শক্তি আৰু উদ্যম লাভ কৰে।
🔴 নিদ্ৰাহীনতা আৰু দুঃস্বপ্ন
◽ ৰাতি শোৱাৰ সময়ত ভয় লগা বা বেয়া সপোন দেখা সমস্যা বহুতো লোকৰ থাকে, যাৰ ফলত অনিদ্ৰা ৰোগ হয়।
◽ শোৱাৰ আগতে হনুমান প্ৰভুৰ নাম ল'লে বা গাৰুৰ তলত হনুমান চালীসা ৰাখিলে শান্তিপূৰ্ণ টোপনি আহে আৰু বেয়া সপোনে আমনি নকৰে।
হনুমান প্ৰভুৰ উপাসনাৰ মূল আধাৰ হৈছে নিস্বাৰ্থ ভক্তি আৰু পূৰ্ণ শৰণাগতি। যিদৰে তেওঁ নিজৰ সমগ্ৰ জীৱন ভগৱান শ্ৰীৰামৰ চৰণত অৰ্পণ কৰিছিল, ঠিক তেনেদৰে এজন ভক্তই নিজৰ অহংকাৰ ত্যাগ কৰি হনুমানৰ চৰণত শৰণ ল'লে জীৱনৰ সকলো ৰোগ, শোক আৰু দোষ দূৰ হৈ পৰম আনন্দ লাভ কৰিব পাৰি।
🔴 হনুমান প্ৰভুৰ মন্ত্ৰ আৰু হনুমান চালীসাৰ সমগ্ৰ পাঠ তলত উল্লেখ কৰা হ'ল -
🟢 হনুমান প্ৰভুৰ শক্তিশালী মন্ত্ৰ
◽ মূল মন্ত্ৰ: ওঁ হং হনুমতে নমঃ
◽ সংকট মোচন মন্ত্ৰ: ওঁ হং হনুমতে ৰুদ্ৰাত্মকায় হুং ফট্
◽ হনুমান গায়ত্ৰী মন্ত্ৰ: ওঁ অঞ্জনেয়ায় বিদ্মহে বায়ু পুত্ৰায় ধীমহি। তন্নো হনুমৎ প্ৰচোদয়াৎ।।
🟢 হনুমান চালীসা
◽ শ্ৰী গুৰু চৰন সৰোজ ৰজ, নিজ মনু মুকুৰ সুধাৰি। বৰনউ ৰঘুবৰ বিমল জসু, জো দায়কু ফল চাৰি।।
◽ বুদ্ধিহীন তনু জানিকৈ, সুমিৰৌ পৱন-কুমাৰ। বল বুধি বিদ্যা দেহু মোহি, হৰহু কলেস বিকাৰ।।
চৌপাঈ
◽ জয় হনুমান জ্ঞান গুন সাগৰ। জয় কপীস তিহু লোক উজাগৰ।।
◽ ৰাম দূত অতুলিত বল ধামা। অঞ্জনী-পুত্ৰ পৱনসুত নামা।।
◽ মহাবীৰ বিক্ৰম বজৰংগী। কুমতি নিবাৰ সুমতি কে সংগী।।
◽ কাঞ্চন বৰন বিৰাজ সুবেসা। কানন কুণ্ডল কুঞ্চিত কেসা।।
◽ হাথ বজ্ৰ ঔৰ ধ্বজা বিৰাজৈ। কাঁধে মূঞ্জ জনেউ সাজৈ।।
◽ সংকল সুৱন কেসৰী নন্দন। তেজ প্ৰতাপ মহা জগ বন্দন।।
◽ বিদ্যাৱান গুনী অতি চাতুৰ। ৰাম কাজ কৰিবে কো আতুৰ।।
◽ প্ৰভু চৰিত্ৰ সুনিবে কো ৰসিয়া। ৰাম লখন সীতা মন বসিয়া।।
◽ সূক্ষ্ম ৰূপ ধৰি সিয়হি দিখাৱা। বিকট ৰূপ ধৰি লংক জৰাৱা।।
◽ ভীম ৰূপ ধৰি অসুৰ সঁহাৰে। ৰামচন্দ্ৰ কে কাজ সঁৱাৰে।।
◽ লায় সজীৱন লখন জিয়ায়ে। শ্ৰী ৰঘুবীৰ হৰষি উৰ লায়ে।।
◽ ৰঘুপতি কীন্হী বহুত বড়াঈ। তুম মম প্ৰিয় ভৰতহি সম ভাঈ।।
◽ সহস বদন তুম্হৰো জস গাৱৈ। অস কহি শ্ৰীপতী কণ্ঠ লগাৱৈ।।
◽ সনকাদিক ব্ৰহ্মাদি মুনীসা। নাৰদ সাৰদ সহিত অহীসা।।
◽ জম কুবেৰ দিগপাল জহাঁ তে। কবি কোবিদ কহি সকে কহাঁ তে।।
◽ তুম উপকাৰ সুগ্ৰীৱহি কীন্হা। ৰাম মিলায় ৰাজ পদ দীন্হা।।
◽ তুম্হৰো মন্ত্ৰ বিভীষণ মানা। লংকেশ্বৰ ভয়ে সব জগ জানা।।
◽ জুগ সহস্ৰ যোজন পৰ ভানু। লীল্যো তাহি মধুৰ ফল জানু।।
◽ প্ৰভু মুদ্ৰিকা মেলি মুখ মাহী। জলধি লাংঘি গয়ে অচৰজ নাহী।।
◽ দুৰ্গম কাজ জগত কে জেতে। সুগম অনুগ্ৰহ তুম্হৰে তেতে।।
◽ ৰাম দুআৰে তুম ৰখৱাৰে। হোত ন আজ্ঞা বিনু পৈসাৰে।।
◽ সব সুখ লহৈ তুম্হাৰী সৰনা। তুম ৰচ্ছক কাহূ কো ডৰ না।।
◽ আপন তেজ তুম্হাৰো আপৈ। তীনো লোক হাঁক তে কাঁপৈ।।
◽ ভূত পিসাচ নিকট নহিং আৱৈ। মহাবীৰ জব নাম সুনাৱৈ।।
◽ নাসৈ ৰোগ হৰৈ সব পীৰা। জপত নিৰন্তৰ হনুমত বীৰা।।
◽ সংকট তে হনুমান ছুড়াৱৈ। মন ক্ৰম বচন ধ্যান জো লাৱৈ।।
◽ সব পৰ ৰাম তপস্বী ৰাজা। তিন কে কাজ সকল তুম সাজা।।
◽ ঔৰ মনোৰথ জো কোই লাৱৈ। সোই অমিত জীৱন ফল পাৱৈ।।
◽ চাৰো জুগ পৰতাপ তুম্হাৰা। হৈ পৰসিদ্ধ জগত উজিযাৰা।।
◽ সাধু সন্ত কে তুম ৰখৱাৰে। অসুৰ নিকন্দন ৰাম দুলাৰে।।
◽ অষ্ট সিদ্ধি নৱ নিধি কে দাতা। অস বৰ দীন জানকী মাতা।।
◽ ৰাম ৰসায়ন তুম্হৰে পাসা। সদা ৰহহু ৰঘুপতি কে দাসা।।
◽ তুম্হৰে ভজন ৰাম কো পাৱৈ। জনম জনম কে দুখ বিসৰাৱৈ।।
◽ অন্ত কাল ৰঘুবৰ পুৰ জাঈ। জহাঁ জন্ম হৰি-ভক্ত কহাঈ।।
◽ ঔৰ দেৱতা চিত্ত ন ধৰঈ। হনুমত সেঈ সৰ্ব সুখ কৰঈ।।
◽ সংকট কটৈ মিটৈ সব পীৰা। জো সুমিৰৈ হনুমত বলবীৰা।।
◽ জৈ জৈ জৈ হনুমান গোসাঈ। কৃপা কৰহু গুৰুদেৱ কী নাঈ।।
◽ জো সত বাৰ পাঠ কৰ কোঈ। ছূটহি বন্দি মহা সুখ হোঈ।।
◽ জো যহ পঢ়ৈ হনুমান চালীসা। হোয় সিদ্ধি সাখী গৌৰীসা।।
◽ তুলসীদাস সদা হৰি চেৰা। কীজৈ নাথ হৃদয় মহঁ ডেৰা।।
◽দোহা
◽ পৱন তনয় সংকট হৰন, মংগল মূৰতি ৰূপ। ৰাম লখন সীতা সহিত, হৃদয় বসহু সুৰ ভূপ।।
