ভাং আৰু গাঞ্জা: ঔষধি গুণ আৰু অপব্যৱহাৰৰ ভয়াৱহ পৰিণাম
( অপূৰ্ব দাস )
অসম তথা সমগ্ৰ ভাৰতবৰ্ষত প্ৰাচীন কালৰ পৰাই ভাং বা গাঞ্জাৰ (Cannabis) প্ৰচলন চলি আহিছে। আয়ুৰ্বেদ শাস্ত্ৰতো ইয়াৰ উল্লেখ পোৱা যায়। আধুনিক চিকিৎসা বিজ্ঞানেও স্বীকাৰ কৰিছে যে ভাং বা গাঞ্জাত থকা কিছুমান ৰাসায়নিক উপাদানৰ ঔষধি গুণ আছে। কিন্তু ইয়াৰ অৰ্থ এইটো নহয় যে ইয়াক নিচাজাতীয় দ্ৰব্য হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰাটো নিৰাপদ। ইয়াক কেৱল ঔষধ হিচাপেহে আৰু চিকিৎসকৰ কঠোৰ নিৰীক্ষণত ব্যৱহাৰ কৰা উচিত।
তলত ইয়াৰ ঔষধি গুণ আৰু অপব্যৱহাৰৰ বিপদসমূহ আলোচনা কৰা হ’ল:
ঔষধি গুণসমূহ (চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ সাপেক্ষে)
ভাং বা গাঞ্জাত প্ৰধানকৈ 'CBD' (Cannabidiol) আৰু 'THC' (Tetrahydrocannabinol) নামৰ দুবিধ উপাদান থাকে, যিবোৰ চিকিৎসাৰ ক্ষেত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
◽ তীব্ৰ বিষ নিৰাময়: দীৰ্ঘদিন ধৰি শৰীৰত থকা বিষ (Chronic Pain), যেনে- স্নায়ুৰ বিষ বা আৰ্থৰাইটিছৰ বিষ কমাবলৈ চিকিৎসা বিজ্ঞানে ইয়াৰ দ্বাৰা প্ৰস্তুত ঔষধ ব্যৱহাৰ কৰে। ই মগজুৰ বিষ গ্ৰহণ কৰা সংকেতবোৰক নিয়ন্ত্ৰণ কৰিব পাৰে।
◽ কৰ্কট ৰোগীৰ বাবে সকাহ: কেমোথেৰাপী (Chemotherapy) লোৱাৰ পিছত কৰ্কট ৰোগীৰ বমি ভাৱ বা তীব্ৰ বমি হোৱা সমস্যাটো নিয়ন্ত্ৰণ কৰিবলৈ ইয়াৰ পৰা প্ৰস্তুত কৰা ঔষধ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ই ৰোগীৰ ভোক বঢ়োৱাতো সহায় কৰে।
◽ মৃগী ৰোগ (Epilepsy): বিশেষকৈ শিশুসকলৰ ক্ষেত্ৰত হোৱা জটিল মৃগী ৰোগৰ বাবে 'CBD' তেল বা ইয়াৰ আধাৰিত ঔষধ অত্যন্ত ফলপ্ৰসূ বুলি প্ৰমাণিত হৈছে। ই মগজুৰ কঁপনি কমাবলৈ সক্ষম।
◽ চকুৰ চাপ কমোৱা (Glaucoma): গ্লাউকোমা নামৰ চকুৰ ৰোগত চকুৰ ভিতৰৰ চাপ বাঢ়ি যায়, যাৰ ফলত মানুহ অন্ধ হ’ব পাৰে। ইয়াৰ ব্যৱহাৰে সাময়িকভাৱে এই চাপ কমাব পাৰে বুলি গৱেষণাত পোৱা গৈছে।
◽ নিদ্ৰাহীনতা আৰু উদ্বেগ: কিছুমান ক্ষেত্ৰত অতি কম পৰিমাণে ব্যৱহাৰ কৰিলে ই টোপনিৰ সমস্যা আৰু অত্যধিক চিন্তা (Anxiety) কমোৱাত সহায় কৰে। কিন্তু ইয়াৰ মাত্ৰা ভুল হ’লে হিতে বিপৰীত হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে।
🔴 অবাঞ্জিত ব্যৱহাৰ আৰু ইয়াৰ বিপদসমূহ
ঔষধি গুণ থকাৰ স্বত্বেও, বিনোদনৰ বাবে বা নিচাৰ বাবে ভাং-গাঞ্জা সেৱন কৰাটো অত্যন্ত বিপদজনক। ইয়াৰ পাৰ্শ্বক্ৰিয়া ভয়াৱহ হ’ব পাৰে।
◽ মানসিক ভাৰসাম্যহীনতা: গাঞ্জাৰ অত্যধিক আৰু নিয়মীয়া ব্যৱহাৰে মানসিক ৰোগৰ সৃষ্টি কৰিব পাৰে। ইয়াৰ ফলত চাইকোছিছ (Psychosis) আৰু স্কিজোফ্ৰেনিয়াৰ (Schizophrenia) দৰে জটিল মানসিক ৰোগ হোৱাৰ সম্ভাৱনা বহুগুণে বাঢ়ি যায়। মানুহে অমূলত ভ্ৰম বকিবলৈ আৰম্ভ কৰে আৰু বাস্তৱৰ লগত সম্পৰ্ক হেৰুৱাই পেলায়।
◽ স্মৃতিশক্তি আৰু মগজুৰ ক্ষতি: বিশেষকৈ কম বয়সত বা কৈশোৰত গাঞ্জা সেৱন কৰিলে মগজুৰ বিকাশ বাধাগ্ৰস্ত হয়। ই মানুহৰ স্মৃতিশক্তি (Memory) দুৰ্বল কৰে, মনোযোগ কমায় আৰু সিদ্ধান্ত লোৱাৰ ক্ষমতা হ্ৰাস কৰে।
◽ হাঁওফাঁওৰ ক্ষতি: ধঁপাতৰ দৰেই গাঞ্জা জুইত জ্বলাই ধোঁৱা হিচাপে সেৱন কৰিলে হাঁওফাঁওৰ মাৰাত্মক ক্ষতি হয়। ইয়াৰ ফলত ব্ৰংকাইটিছ আৰু হাঁওফাঁওৰ সংক্ৰমণ হোৱাৰ আশংকা থাকে।
◽ আসক্তি বা নিচা (Addiction): বহুতৰ ভুল ধাৰণা আছে যে ভাং বা গাঞ্জাত আসক্তি নহয়। কিন্তু গৱেষণাই দেখুৱাইছে যে ইয়াৰ ব্যৱহাৰে 'ডিপেনডেন্সী' বা নিৰ্ভৰশীলতা সৃষ্টি কৰে। ইয়াৰ অবিহনে মানুহজনে খ খঙাল অনুভৱ কৰা, টোপনি নহা আৰু অস্বস্তি অনুভৱ কৰিব পাৰে।
◽ হৃদযন্ত্ৰৰ সমস্যা: গাঞ্জা সেৱনৰ লগে লগে হৃদস্পন্দন (Heart rate) দ্ৰুতগতিৰে বাঢ়ি যায়। যিসকলৰ আগৰে পৰা হৃদৰোগ আছে, তেওঁলোকৰ বাবে ই হাৰ্ট এটাকৰ কাৰণ হ’ব পাৰে।
◽ আইনী বাধা: ভাৰতবৰ্ষত 'NDPS Act' অনুসৰি বিনা অনুমতি বা চিকিৎসাৰ বাহিৰে গাঞ্জা ৰখা, বিক্ৰী কৰা বা সেৱন কৰাটো দণ্ডনীয় অপৰাধ। ইয়াৰ বাবে জেল আৰু জৰিমনা দুয়োটাই হ’ব পাৰে।
ভাং বা গাঞ্জা এক জুইৰ দৰে - ব্যৱহাৰ নাজানিলে পুৰি ধ্বংস কৰি দিয়ে । চিকিৎসা বিজ্ঞানত ইয়াৰ পৰিশোধিত (Refined) ৰূপটো এক জীৱনদায়িনী ঔষধ হ'ব পাৰে, কিন্তু ৰাস্তাত পোৱা, দোকান বা কাৰোবাৰ ঘৰত পোৱা গাঞ্জা বা ভাং নিচাৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিলে ই জীৱন ধ্বংস কৰিব পাৰে। গতিকে, কেৱল বিশেষজ্ঞ চিকিৎসকৰ পৰামৰ্শ অবিহনে ইয়াক কেতিয়াও ব্যৱহাৰ কৰা উচিত নহয়।
◽ইয়াক শিৱ পূজাত কিয় ব্যৱহাৰ কৰা হয়?
শিৱ হৈছে ধ্বংসৰ প্ৰতীক। শিৱই সমস্ত কূ-প্ৰভাৱো ধ্বংস কৰে। সেয়েহে সমাজৰ পৰা যাতে কূ-প্ৰভাৱ আৰু এনে বেয়া বস্তুবোৰ ধ্বংস হয় তাৰ বাবেহে শিৱক আগবঢ়োৱা হয়।
📌 ইয়াৰ কাৰণ এইটো নহয় যে আপুনি এজন মহাদেৱৰ ভক্ত বা আপুনি নিজেই মহাদেৱ আৰু আপুনি ভাং-জাঞ্জা খাই পৃথিৱীৰ পৰা কূ-প্ৰভাৱ দূৰ কৰিব পাৰিব। এনে ভুল কৰাৰ ফলত ঘৰ আৰু সমাজ এখনৰ বহু পৰিমাণে ক্ষতি হোৱা দেখা যায়। ডাঙৰক দেখি সৰু সকলেও ভাং গাঞ্জা খোৱাৰ অভ্যাস গঢ়ি তোলে।
📌 ইয়াক সেৱন কৰাৰ ফলত মানসিক শক্তি হেৰুৱাই পেলায়। অলপতে খং উঠা, মানসিক ভাৰসাম্য হেৰুৱাই পেলোৱা, চিন্তা শক্তি কমি যোৱা, যৌন শক্তি কমি যোৱা আৰু স্মৃতি শক্তি কমি যোৱা দেখা গৈছে।
সেয়েহে ইয়াৰ ব্যৱহাৰ কেৱল ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানত কৰক, কিন্তু খোৱাৰ বাবে নহয়।